Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6344 K.2024/2728

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin müvekkilini başka kadınlar ile aldattığını, müşterek hayatın gerektirdiği gerekli özen ve yükümlülüğü yerine getirmediğini ve ortak hayatın yüklediği yükümlülüklere aykırı davranışlar sergilediğini ve tam kusurlu olarak boşanma davasının açılmasına sebebiyet verdiğini, davalının Sivas/Gemerek'te bulunan bir adreste başka bir kadın ile birlikte olduğunu, davalının gizli sosyal medya hesaplarının olduğunu ve yine müvekkilinden gizli bir şekilde başka kadınlar ile görüşmek suretiyle aldattığını, müvekkiline ve ailesine karşı tehdit, hakaret,

sövmek suretiyle sürekli bir şekilde rencide edici dayranışlarda bulunduğunu, müvekkiline yönelik şiddet uyguladığını, davalı erkeğin uzun süredir alkol ve uyuşturucu gibi maddeler kullanıyor olması ve madde bağımlısı kimselerin her an zarar verebilme tehlikesinin bulunduğu, müvekkilenin ve çocuklarının zarar görebilme ihtimalinin arttığını, davalının eğlenceye düşkün olması bu nedenle bazı geceler eve hiç gelmemesi, müvekkili ile çocuklara karşı sorumluluklarını yerine getirmemesi,

bütün sorumluluğun sadece müvekkiline yüklenmiş olması ve bu sorumluluklarıyla baş başa bırakılması nedeniyle artık müvekkili adına evlilik birliğinin çekilemez bir hal aldığını ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesini ve çocuklar lehine aylık 1.000,00'er TL iştirak nafakasına, müvekkili lehine yalık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ve 300.000,00TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminat ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin madde kullanımı olduğu, kullandığı maddeyi çocuklarının yanında dahi içtiği, eşini başka kadınlarla aldattığı, eşine şiddet uyguladığı, evine bakmadığı ve bu eylemlerinden dolayı tam kusurlu olduğu gerekçesi ile taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilmesine, babayla kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar lehine aylık 500,00'er TL iştirak nafakasına, davacı kadın lehine 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden temyizde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe yüklenen kadına karşı güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu maddî vakıasına yönelik tanık beyanının görgüye dayalı olmayıp, duyumdan ibaret olması nedeniyle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu eylemlere göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,