Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6412 K.2023/4699

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın kısıtlı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kısıtlı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar kısıtlı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle kısıtlı adayının temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 14.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, çekişmesiz yargı işlerinde verdikleri kararlar 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.