Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6414 K.2023/4289

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin lehine hükmedilmeyen vekâlet ücretine yönelik tavzih talebi, İlk Derece Mahkemesi'nin 09.03.2023 tarihli ek kararı ile reddedilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin tavzih talebinin reddine dair 09.03.2023 tarihli ek kararının kaldırılarak, davacı yararına 9.200,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle;yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekilinin dava konusu ettiği ve arttırılmasına karar verilen yoksulluk nafakasının bir yıllık miktarı toplam 5.400,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.735,73 TL’nin altında kalmaktadır. Kesin nitelikte olan asıl hükme ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 305/A maddesi kapsamında verilen 9.200,00 TL vekâlet ücretine ilişkin ek karar da kesin niteliktedir.