Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6462 K.2024/4426

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; evliliğin ilk günlerinde bu yana müvekkiline karşı şiddet uyguladığını, müvekkilini sürekli olarak aşağıladığını, beğenmediğini, sürekli olarak ağır hakaretlerde bulunduğunu, “Merkep,camız,su aygırı” gibi ağır hakaretlerde bulunduğunu, yine bir gün köy muhtarının yanında müvekkilini arabadan indirip ve kendisi arabada, kadını yaya olarak arabanın yanında yürüttüğünü, bu şekilde aşağılamalarda bulunduğunu, sürekli olarak alkol kullanmakta olduğunu ve eve sarhoş geldiğini, internet üzerinden sürekli olarak borsada işlem yaptığını,

borsayı takip etmekte ve para kayıp ettiği günlerde müvekkiline karşı daha anlayışsız davrandığını, kadının ailesine hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, müvekkiline haber ve bilgi vermeden evi terk ettiğini, “on bin liraya adam öldürenler var” diye tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının erkeğin ailesine hakaret ettiğini, aşırı titiz olduğunu, evi yaşanmaz hale getirdiğini, bayramda dahi misafir istemediğini, evden kovduğunu, hakaret ettiğini iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 100,00 TL manevî toplamda 150.000,00 TL tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin alkol aldığı, kadının ise; erkeğin ailesini eve kabul etmediği, erkeğin ailesi tarafından alınan hediyeleri kabul etmediği, misafirperver davranmadığı, hakaret ettiği ve aşırı ve aşırı titiz davrandığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına, kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir, yoksulluk nafakaları ile 2.000,00 TL maddî-manevî tazminata, erkek yararına 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-karşı davalı kadın vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı erkek vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı davalı kadına yüklenen kusurların gerçekleştiği, erkeğin, kadının ek kusurunu ispat edemediği, erkeğe yüklenen alkol alma kusurunun hatalı olduğu, gerek dinlenen tanık beyanlarından gerekse de erkeğin kabulünden anlaşılacağı üzere, erkeğin alkol alışkanlığı mevcut ise de bu alışkanlığın tarafların aile ve sosyal hayatlarını olumsuz yönde etkilediğine dair dosyaya yansımış delil bulunmadığı, bu nedenle anılan kusurun erkekten çıkarılmasının gerektiği, kadının, erkeğin kusurunu ispat edemediği, gerçekleşen olaylarda kadının tam kusurlu, erkeğin kusursuz olduğu,

asıl davanın reddi gerektiği, her iki taraf yararına da tazminata hükmedilemeyeceği, tam kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakasına ve tazminata hükmedilemeyeceği, erkek yararına hükmedilen tazminat miktarının ise çok olduğu, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası miktarının ise az olduğu,

İlk Derece Mahkemesi kararının diğer yönlerden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam, erkeğin kusursuz olduğunun tespitine, yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle asıl davanın reddine, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL olarak devamına, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, erkek yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; iki dava yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, karşılıklı boşanma davası olup, uyuşmazlık, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü kararının isabetli olup olmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkek yararına tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarlarının dosya kapsamına, hakkaniyete, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 166 ncı,169 uncu, 174 üncü,175 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,