Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6528 K.2024/4604

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek (asıl) dava dilekçesinde özetle; kadının hakaretine tehdidine, döverek maaş kartını elinden almasına, ortak konuta sadece 2-3 gün gelmesine ve kadınlık vazifelerini yerine getirmemesine vakıa olarak dayanıp tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; isnat edilen kusurları kabul etmediklerini belirtip erkeğin kadının önceki evliliğinden olma çocuğunu istememesine, cinsel şiddet uygulamasına, birlik görevlerini yapmamasına, fiziksel şiddet uygulamasına ve kadını evden kovmasına vakıa olarak dayanarak asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ileevlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, aylık 2000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve karşı dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların fiilen 40 gün kadar evli kaldıkları, bu süreçte karşı davacı kadının sürekli olarak müşterek evde erkek ile birlikte yaşamadığı, yalnızca 2-3 gün gelip erkek ile birlikte kaldığı, kesinleşen Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/144 Esas, 2020/301 Karar sayılı kararına göre taraflar arasında 22.12.2019 tarihinde yaşanan olayda karşı davacı kadının erkeğe saksı fırlatarak eşine karşı silahtan sayılan aletle, kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

aynı kararla erkek hakkında da eşine karşı kasten yaralama suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, açıklanan delil durumu itibariyle davacı karşı davalı erkeğin hafif kusurlu, davalı karşı davacı kadının ise ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına, kadının ağır kusurlu olması sebebiyle yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanığının beyanlarına itibar edilmemesinin hatalı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, talep hakkında karar verilmemesi isabetli görülmediğinden kadının tedbir nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kadın yararına tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumuna nafaka alacaklısının ihtiyaçlarına göre kadın lehine aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, sair istinaf başvurusunun ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı ve tazminat ve yoksulluk nafakasının reddi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,