Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6786 K.2024/4475

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının ev ile ilgilenmediğini, erkekten uzaklaşmaya başladığını, erkeğe ve ailesine karşı hakaretler ettiğini, kadının 9 yıl önce erkeği aldattığını ancak ortak çocuğun küçük olması, kadının düzeleceği inancı ile erkeğin evliliğe devam ettiğini, kadının son zamanlarda davranışlarının değişmeye başlaması ile yine aynı kişi ile erkeği aldattığını öğrendiğini, kadının konuşurken telefonu açık unutması ile evde başka birinin olduğunu anladığını, erkeğin kadının, kendisinin ve çocuğun kanlarını alarak Aile Hekimliğinden test yaptırdığını, çocuğun kendisinin olmadığı sonucunu aldığını,

ayrıca yaptırdığı başka bir test ile çocuğunun olma ihtimalinin %10 olduğunu öğrendiğini, bu durum nedeniyle çıkan tartışmada kadının darp ve tehdit eylemleri içinde bulunduğunu belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 161 inci, 162 nci ve 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, erkek yararına aylık 250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatıa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tüm erkek tanıklarının, köyde servis şöforü olan ... isimli kişinin erkek evde yokken eve geldiği, arabayı da kapıya çektiği, saatlerce evde kaldığı, bu hususun tüm köyde duyulduğunu beyan ettiklerini, kadının, yalnızken geceleyin bir başka erkeği ortak konuta alması, zinanın kanıtlanmış sayılması gerektiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 161 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, diğer hukuki sebeplere dayalı boşanma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk yararına ara karar ile hükmedilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının boşanmaya ilişkin kararın kesinleşmesine kadar devamına, erkeğin maddî tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; davanın kabulü, zinanın kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına göre erkek yararına hükmedilen manevî tazminatın miktarının çok olduğu gerekçesiyle kadının hükmedilen manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kabulü ile kararın hüküm kısmının ilgili bendinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına,

erkek yararına yasal faizi ile birlikte 15.000,00 TL manevî tazminata, sair istinaf taleplerinin esastan reddine, kadın tarafından yatırılan 492,00 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı, 129,00 TL posta masraf gideri olmak üzere toplam 621,00 TL istinaf yargılama giderinin erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin yıllardır ortak çocuğa kendi çocuğuymuş gibi davrandığını, babalık duyguları ile oynandığını, kadının bu kusuru nedeniyle hükmedilen manevî tazminat miktarının düşürülmesinin haksız olduğunu, erkeğin adli yardımdan yararlandığını, bu nedenle yargılama giderlerinden muaf tutulması gerektiğini belirterek manevî tazminatın miktarı ve yargılama gideri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, erkek yararına hükmedilen manevî tazminatın miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin adli yardımlı olması nedeniyle hükmedilen yargılama giderinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 161 inci maddesi, 162 nci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü maddesi, 335 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

Erkek tarafından açılan boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îleri ile birlikte erkek yararına 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. Kararın kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen manevî tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle hükmedilen manevî tazminatın miktarı 15.000,00 TL 'ye düşürülmüş ise de; dosya kapsamı ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince hükmedilen manevî tazminat miktarı uygun olup, bu hususta esastan ret kararı verilmesi gerekirken miktarın düşürülmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevî tazminatın miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,