Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6915 K.2023/4283

Taraflar arasındaki kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin eski eşi olan davalının ortak çocuklar ... ve ...ın müvekkili ile görüşmesini engellediğini, çocuklarını müvekkiline karşı kışkırttığını, müvekkilinin eşinin ortak çocuk ...a karşı cinsel istismarda bulunduğu iddiasını öne sürdüğünü, ancak Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/2018 Esas, 2022/52 Karar sayılı dosyasından müvekkilinin eşi hakkında üzerine atılı cinsel istismar suçundan beraat kararı verildiğini ve kararın onandığını belirterek müvekkili ile çocukları ... ve ... arasında okul ve sosyal yaşamının gereklerine uygun zaman ve koşullarda kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin hiçbir zaman çocukları ile davacının görüşmesini engellemediğini, boşanma ilamında çocukların velâyetlerinin davacıya verildiğini, çocuklarının davacının o dönemlerde gayri resmi birlikteliği olan M. isimli kişi ile birlikte yaşadıklarını, ortak çocuk ...ın sonrasında feryat figan ağlayarak anne yanına dönmek istememesi üzerine Konya 3. Aile Mahkemesinin 2019/709 Esas sayılı dosyasından velâyetinin müvekkiline verilerek anne ile kişisel ilişki yasağına karar verildiğini,

müvekkilinin o dönemde cinsel istismar eyleminden şüphelenerek müracaatta bulunduğunu ve bu müracaatın takipsizlikle sonuçlandığını, bu hususta ikinci defa Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/218 Esas sayılı dosyasından kovuşturma başlatıldığını, dosyanın halen Yargıtay'da olup kesinleşmediğini, ortak çocuk ...'in Konya 6. Aile Mahkemesinin 2019/401 Esas sayılı dosyasından velâyetinin müvekkiline verilerek anne ile kişisel ilişki yasağına karar verildiğini, çocuklarının olumsuz bir psikoloji içerisinde mutsuz edildiklerini ve anneleri ile hiçbir şekilde görüşmek istemediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocukla kişisel ilişki kurulması davasında; tarafların Konya 3. Aile Mahkemesinin 2018/1079 Esas 2018/1357 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, ortak çocuklar ... ve ...ın velâyetlerinin annesine verildiği ve ortak çocuklar ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulduğu, Konya 6. Aile Mahkemesinin 2019/401 Esas 2020/353 Karar sayılı ilamı ile, ortak çocuk ...

Gül'ün velâyetinin anneden alınarak babaya verilmesine ve ortak çocuk ... ile anne arasında çocuğun görüşü dikkate alınarak kişisel ilişki tesisine yer olmadığına karar verildiği, ilamın 20.10.2020 tarihinde kesinleştiği, Konya 3. Aile Mahkemesinin 2019/709 Esas, 2020/100 Karar sayılı ilamı ile, ortak çocuk ...

Gül'ün velâyetinin anneden alınarak babaya verilmesine ve ortak çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmamasına karar verildiği, ilamın 28.09.2020 tarihinde kesinleştiği, dosya kapsamı, tanık anlatımları, ortak çocukların beyanları ve sosyal inceleme raporu birlikte değerlendirilerek çocukların üstün yararı, psikolojik sağlığı ve gelişimi açısından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı, müvekkilimiz ile boşanmalarını bir türlü kabullenememiş olup müvekkilimizi yıldırmak için ortak çocukları ... ve ...ı sürekli annelerine karşı kışkırtarak pek çok haksız dava açtığını, görüşmelerini engellemek için her türlü yolu denediğini, Müvekkilimizin eşi M. ... üzerine atılı cinsel istismar suçu hakkında beraat kararı verildiğini ve bu karar istinaf tarafından onandığını, anneleriyle kişisel ilişki kurmaları onların gelişimi ve anneleriyle iletişimlerinin daha sağlıklı bir şekilde devam edebilmesi için oldukça önemli olduğunu,

davacı annenin çocuklarından uzunca zaman ayrı kalmış olup onları çok özlediğini, fakat görüşme isteği her defasında davalı tarafından reddedilip engellendiğini, yaşları küçük olan ortak çocukların anne sevgisi, ilgisi ve şefkatine ihtiyaçları olduğunu, çocukların gelişimlerini sağlıklı bir şekilde tamamlayabilmeleri için ebeveynleriyle vakit geçirerek onlarla yaşantılarını paylaşabilmeleri gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında görüşü alınan uzman bilirkişi de raporunda; çocukların anneye karşı öfkeli olduğu ve görüşmek istemediğinin belirtildiği, ana-babasından veya bunlardan birinden ayrılmasına karar verilen çocuğun, kendi üstün yararına aykırı olmadıkça ana-babanın ikisiyle de düzenli bir biçimde kişisel ilişki kurma ve sürdürme hakkı, çocuğun temel haklarından olduğu,

bu tür kişisel ilişki çocuğun sadece üstün yararları gerektirdiği takdirde veya ana ve babanın bu haklarını amacına aykırı kullanmaları halinde kısıtlanabileceği veya engellenebileceği, kişisel ilişki kurulması ile ilgili kararlar taraflar arasında kesin hüküm oluşturmayıp, değişen şartlara göre her zaman yeniden düzenlenebileceği, tüm dosya kapsamından bu aşamada çocuklar ile davacı arasında uzun süreli yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının çocukların üstün yararına olduğu Yargıtay 2.HD'nin 13.10.2020 tarih 2020/3247 Esas 2020/4685 Karar sayılı ilamı ile de anlaşılmasına rağmen; davanın reddi isabetsiz görülerek,

davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisiyle, davanın kabulü ile velâyetleri davalı babada bulunan tarafların ortak çocukları ... ve ... ile davacı anne arasında her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'e kadar, her yıl dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan aynı gün saat 18.00'e kadar çocukların davacı annesiyle birlikte kalmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde; söz konusu kararın yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmadan verilmiş olduğunu, tamamen haksız ve hukuka aykırı olduğu gibi bu durum çocuklarında her şeyden evvel ruhsal gelişimleri yönünden oldukça sakıncalı olduğunu, çocukların idrak yaşında oldukları hatta ve hatta ortak büyük çocuğun üniversite sınavına hazırlanan neredeyse ergin olacak yaş düzeyinde olduğu, duygu ve fikirlerinin ise tamamen net olduğu ve itibar edilmesi gerektiği, ortak küçük çocuk ...ın ise yine ilkokulu bitirmek üzere olup yaşı gereği ve yaşadıkları gereği idrak çağında olup beyanları tamamen gerçek, içten ve ısrarcı olduğu,

zira son aşamada alınan pedagog raporunda dahi çocukların beyanları annelerini kesinlikle görmek istememek yönünde olduğunu, söz konusu davada da çocukların bizzat kendilerini ilgilendiren bu olayda fikir ve isteklerini, görüşlerini anneleri ile kesinlikle görüşmek istememek ve görmek istememek yönünde belirttiklerini ileri sürerek usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak çocuklar ile anne arasında kişisel ilişkinin kurulmasını gerektirir olguların ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 182 nci ve 323 üncü maddeleri. 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi, 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,