Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6941 K.2024/4848

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının evliliğinin başından beri sorumsuz ve agresif davranışlarının bulunduğunu, düğünde takılan altınları babasına göndermek istediğini söylediğini, müvekkilinin altınları kayınpederine göndermesinin yanlış olacağını söylemesine rağmen kadının bu konuyu evlilik birliği içerisinde sürekli tartışma konusu yaptığını, evlilik süresinin neredeyse yarısını ailesinin yanında geçirdiğini, bir eş olarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, birkaç kez kimseye haber vermeden evi terk ettiğini, sürekli müvekkiline karşı argo kelimeler kullandığını ve hakaretlerde bulunduğunu,

evlilik birliği içerisinde yaşanan her şeyi ailesine anlattığını, ailesinin de müvekkiline ağır hakaret ve küfürler ettiğini, müvekkilini tehdit ettiklerini, kadının müvekkilinin annesi ve kız kardeşi ile sorunlar yaşadığını ve en son 23.03.2019 tarihinde yaşanan tartışma sonrası kadının annesi ve erkek kardeşi ile birlikte valizleri ile evi terk ettiğini ve evde bulunan ve düğünde takılan altınların tamamını götürdüğünü belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı- karşı davacı kadın cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin evlenip, eve gelene kadar kayın validesi ile yaşayacağından haberinin olmadığını, erkeğin ailesininin her şeye müdahale ettiğini, müvekkilinin ailesinin gönderdiği parayla geçindiğini, erkeğin müvekkiline para vermediğini, erkek ve ailesinin müvekkiline ve babasına hakaretler ettiklerini, müvekkilinin defalarca darp edildiğini, erkek ve annesinin son şiddet olayından sonra müvekkilini evden kovduğunu, sokağa attığını,

müvekkilinin bu durumda düğünde takılan altınları götürmüş olmasının mümkün olmadığını belirterek evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, aylık 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, faizi ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının iadesini, bunun mümkün olmaması halinde 55.000,00 TL' nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı- karşı davacı kadın vekili ikinci cevap dilekçesinde; 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bağımsız konut açmayan, eşini annesi ile yaşamak zorunda bırakan, birliğin ekonomik sorunlarını yerine getirmeyen, eşine sözlü ve fiziksel şiddet uygulayan erkeğin, ziynet eşyalarını kök ailesine vermek isteyen bu nedenle sık sık tartışma yaratan, eşine hakaret eden, fiziksel şiddet uygulayan kadına göre ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca boşanmalarına,

koşulları oluştuğundan kadın yararına boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren faizi ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, boşanma ile yoksulluğa düşecek kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir, 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, ispatlanmayan ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminat, nafakalar ile kendi reddedilen manevî tazminat talebi yönünden yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir. 2. Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, tazminat ve nafaka miktarları ile reddedilen ziynet alacağı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalara yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, bu hususlarda yeniden hüküm tesisine, kadın yararına boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren faizi ile 60.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, erkeğin tüm, kadının sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek kadının davasının kabulü, kusur tespiti, kadın lehine hükmedilen tazminat, nafakalar ve miktarları ile kendi reddedilen manevi tazminat talebi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının boşanma davasının kabulü, kusur tespiti, tazminatlar, nafakalar ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı- karşı davacı kadın karşı dava dilekçesinde 250.000,000 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminat talep etmiş, verdiği 21.05.2019 tarihli ikinci cevap dilekçesinde ise taleplerini daraltarak 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini istemiştir. Hakim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır. Talep sonucundan azına karar verebilir ise de, ondan fazlasına karar veremez (6100 sayılı Kanun madde 26). Davalı -karşı davacı kadın 50.000,00 TL maddî tazminat talep ettiğine göre Bölge Adliye Mahkemesince talepten fazla maddî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi tazminat miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı- karşı davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,