Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7247 K.2024/4824

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek asıl tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin ayda en az iki kez Mersin'e ailesinin yanına gidip gelmeyi alışkanlık haline getirdiğini, kadının maddî durum ve işten izin alamamayı ileri sürmesi ile erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, tarafların anlaşmalı boşanma kararı aldıklarını ancak evlilik tarihinden itibaren bir yıllık süre dolmadığından taleplerinin uygun görülmediğini, erkeğin ailesine aşırı düşkün olduğunu, ailesi ile aynı ortamdayken kadın orada yokmuş gibi davrandığını, kadın bir şey istediğinde kadına demediğini bırakmadığı halde ailesi ne isterse aldığını, kadından sürekli para istediğini,

erkeğin kadından aldığı paraları ailesine görderdiğini, kadının ilk evlilikten olma kızının taraflarla birlikte yaşadığını, erkeğin kadın ile birlikte kızına da fiziksel şiddet uyguladığını, kızını sürekli olarak azarlayıp küçük düşürdüğünü, küfür ettiğini, en son korona zamanda yine erkeğin ailesinin yanına gittiklerini, dönüşte erkeğin kadının üzerine yürüdüğünü, hakaretler ettiğini, ölümle tehdit ederek defalarca vurduğunu belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî,

100.000,00 TL manevî tazminatıa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek asıl cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, erkeğin ailesinin eve gelmesini istemediğini, surat astığını, sürekli huzursuzluk çıkardığını, küstüğünü, erkeği evden kovduğunu, hakaret ettiğini, son olayda şiddet uyguladığın belirterek tarafların boşanmalarına, kadının boşanmanın fer'î taleplerinin reddine, erkek yararına 100.000 TL maddî 100.000 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ceza dosyası ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere erkeğin kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, ekonomik baskı uyguladığı, onur kırıcı davranışlarda bulunduğu, hakaret ettiği, ailesine düşkünlüğü nedeniyle evde sürekli tartışma ve huzursuzluk çıkardığı, ailesinin kadına karşı olumsuz tutumlarına sessiz kaldığı, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek asıl vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi ve hükmedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe yüklenen "ailesinin kadına olumsuz tutumlarına sessiz kalma" kusurunun eski tarihli olması nedeniyle af kapsamında kaldığı, buna ilişkin tanık beyanının da soyut olduğu, bu nedenle bu kusurun çıkartılması gerektiği, erkeğe yüklenen diğer kusurların sabit olduğu, erkeğin yine tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, erkeğin sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek asıl temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek asıl temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin kusurunun ispatlanamadığını, kusurunun bulunmadığını, kadının kusurlu olduğunu, hükmedilen tazminatların haksız olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek asıl tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,