Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/7393 K.2023/4894

Taraflar arasındaki davacı-davalı baba tarafından açılan ortak çocuğun fiilen baba yanında kalması, mümkün olmazsa anne yanında kalan çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası ile davalı-davacı anne tarafından karşı dava olarak açılan ortak velâyetin kaldırılarak velâyetin anneye verilmesi ve çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince babanın davasının reddine, annenin davasının kabulü ile ortak velâyetin kaldırılarak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine ve baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı baba vekili tarafından her iki dava yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı baba vekili tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre çekişmesiz yargı islerinde verilen kararlar temyiz kanun yoluna başvurulamayacak olan kararlardandır. Aynı Kanun'un 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin 13 üncü alt bendinde velâyetin kaldırılması, velâyetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velâyetin geri verilmesi işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır. Bu itibarla, davacı-davalı baba vekilinin temyiz yolu kapalı olan velâyet davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı-davalı baba vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasına dair temyiz dilekçesinin reddine, sair yönlere ilişkin temyiz dilekçesinin kabulüne ve incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı baba vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, boşanma kararında ortak çocuk ...'nin ortak velâyet altına alınarak fiilen anne yanında kalmasına ve anne ile yaşayan çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini, babanın çalışma saatlerinin esnek olduğunu, annenin ise yoğun mesaisi bulunduğunu, annenin anneanne yanına taşındığını ve çocuğa onun baktığını, anneannenin çocukla ilgilenmediğini, çocuğa baba yanında daha iyi bakılacağını ve babanın çocuk ile ara tatillerde görüşme talebi olduğunda annenin kararda bu yönde bir hüküm olmamasını gerekçe göstererek kabul etmediğini,

kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu iddia ederek; tarafların ortak çocuğunun fiilen baba yanında kalmasına, mümkün olmadığı takdirde baba ile çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası cuma akşamından pazartesi sabahına kadar, her ayın ikinci haftası çarşamba günleri ve dördüncü haftası salı günleri yatılı olacak şekilde ve her yıl temmuz ayı boyunca, yarıyıl tatilinin ilk haftasında, ara tatillerin ilkinde bir hafta, dini bayramların ikinci ve üçüncü gününde, babalar gününde ve tekli yıllarda çocuğun doğum gününde kişisel ilişkiye hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı anne vekili cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesinde; çocuğun baba yanında ihmal edildiğini, babanın çocuğa ödevlerini yaptırmadığını, babanın şiddet eğilimi olduğunu, anne ve ailesini kötülediğini, silah merakı olduğunu, küfürlü konuştuğunu, sekiz yaşındaki çocukla aynı yatakta uyuduğunu, çocuk adına Youtube kanalı açarak paylaşımlarda bulunduğunu, her hafta kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olmayacağını, babanın borçlarını ödetmek için davadan iki ay önce anneyi tehdit ettiğini ve akabinde de bu davayı açtığını iddia ederek;

babanın davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile ortak velâyetin kaldırılarak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine ve baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin azaltılarak, yatılı kişisel ilişkinin kaldırılmasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma kararı ile tarafların ortak çocuğu ...'nin ortak velâyet altına alındığı ve çocuğun anne yanında yaşadığı, baba ile çocuk arasında kararda belirtilen zamanlarda kişisel ilişki kurulduğu, dosya kapsamı, uzman raporları ve tanık beyanları dikkate alındığında çocuğun anne yanında ihmal ve istismara uğramadığı ve anne yanında yaşamaktan mutlu olduğu ve velâyetinin anneye verilmesinin ve babası ile arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına olacağı gerekçesi ile;

babanın davasının reddine, annenin davasının kabulü ile boşanma kararındaki ortak velâyetin kaldırılarak ...'nin velâyetinin anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında her ayın ilk haftası ve üçüncü haftası cumartesi günü saat 09.00'dan pazar günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09.00 ile saat 17.00 arasında, okulların yarı yıl tatilinin ilk haftası pazartesi günü saat 09.00'dan pazar günü saat 17.00'ye kadar, her sene temmuz ayının birinci günü saat 09.00'dan onbeşinci günü saat 17.00'ye kadar ve ağustos ayının birinci günü saat 09.00'dan onbeşinci günü saat 17.00'ye kadar,

babalar gününde saat 09.00 ile saat 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; babanın çocuğu ile ilgili olduğunun tanık beyanları ile kanıtlandığını, çocuğun anne yanında psikolojik sağlığının bozulup bozulmadığı yönünde üniversite hastanesinden rapor alınması talebinin reddedilmesinin doğru olmadığını, velâyetin babaya verilmesinin üstün yararına olacağını ve baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin süresinin azaltılmasının doğru olmadığını belirterek; her iki dava yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; her iki dava yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak çocuğun velâyetinin yeniden düzenlenmesi kararı temyiz edilemeyecek kararlardan olmakla, babanın kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddine ve annenin kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulüne karar verilerek kurulan kişisel ilişki hükmünün çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1) Davacı-davalı baba vekilinin annenin velâyetin değiştirilmesi davasının kabulüne dair temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davacı- davalı baba vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,