Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/786 K.2023/3811

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı erkeğin kadına tarafların evlendikten sonra yaşayacakları şehir konusunda aldatıcı beyanda bulunduğunu, tarafların evlendikten sonra bir süre ...'da ikamet ettiğini, daha sonrasında erkeğin Tarsus'a çalışmak için gitmek zorunda olduğunu söyleyerek tarafların Tarsus'a yerleştiğini, erkeğin kadına baskı uygulayarak onu zorla çalıştırdığını, ihtiyaçlarını karşılamayarak kadına ekonomik şiddet uyguladığını, kadını azarladığını, başkalarının yanında küçük düşürdüğünü, hakaret ettiğini, ailesinin evliliğe müdahalesine ve sözel şiddetlerine engel olmadığını,

fiziksel şiddet uyguladığını böylece tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 40.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, taraflar evli iken 15.07.2018 tarihinde kadının babasının tarafların evine geldiğini, ...'ya dönerken de kızını diğer bireylerini ziyaret etmesi amacıyla götürdüğünü, kadının geri dönmesi için yapılan konuşmada kadının ortak konuta dönmeyeceğini ...'da kalmak istediğini söylediğini, erkeğin çevresinin ve iş imkanlarının ...'de olduğunu, ...'da iş bulamayacağını kadına söylediğini, kadının ise erkeğin Urfa'ya gelmesi durumunda evliliği sürdürebileceği aksi halde boşanma davası açacağını beyan ettiğini ve ortak konuta dönmediğini,

kadının ailesinin evlilik birliğine müdahalede bulunduğunu, kadının hiçbir gerekçe göstermeden evden ayrıldığını, kadının geri dönmesi için yapılan tüm girişimlerinin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek davanın reddine, aksi durumda erkek yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin kadını zorla tarım işinde çalıştırdığı, kazandığı parayı alıp kadının ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadını rencide edecek şekilde kadınlığına söz söylediği, hakaret ettiği, ortak yaşamın davalının hakareti neticesinde sona erdiği, tarafların evlendikten sonra bir süre ...'da oturduklarını daha sonra erkeğin iradesi ile ve iş gerekçesi ile ortak konutun Tarsus'a taşındığı, ortak konutun Tarsus'a taşınmasının erkeğin keyfi hareketi nedeniyle olmadığı,

bu hususta erkeğe kusur yüklenmesinin mümkün olmadığı ancak diğer kusurlu hareketler karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın boşanma hükmü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; beyanları hükme esas alına tanıkların ortak konutun bulunduğu Tarsus'ta yaşamadıklarını, tarafların evli kaldıkları süre boyunca Tarsus'a gelmediklerini, görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını, kadının evliliğin devamı için Urfa'da yaşamayı şart koştuğunu, evden haksız yere ayrıldığını ve Tarsus'a geri dönmediğini, kadının ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, kadının ailesinin etkisi altında kaldığını, taraflar arasında geçimsizlik bulunmadığını, erkek aleyhine davanın fer'îlerine hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile bunların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafakalara ilişkin yasal şartların gerçekleşip gerçekleşmediği ile nafaka ve tazminat miktarlarının yüksek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,