Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8004 K.2023/5283

Taraflar arasında ki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadının evi terk ettiğini, erkeği erkeğin ailesini küçümsediğini, çalışmasına rağmen erkeğe maddî olarak destek olmadığını, ev işleri ve çocukları ile ilgilenmediğini, erkeğin ailesini istemediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babalarına verilmesine, ... yararına aylık 500,00 TL, Taylan yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, erkeğin, kadını evden kovduğunu, erkeğin ve ailesinin kadına şiddet uyguladıklarını, erkeğin aşırı derecede kıskanç olduğunu, düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulduğunu iddia ederek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesine,

çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, davalı karşı davacı kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, ayrıca davalıya düğünde takılan 17 adet burma bilezik, 17 adet yarım ve 38 adet çeyrek altının aynen iadesine, bu mümkün olmazsa dava tarihindeki değerlerinin yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 03.07.2012 tarihli ve 2011/630 Esas, 2012/497 Karar sayılı ilamıyla tarafların evlendikten bir süre sonra davacı-karşı davalı erkeğin, anne, babasıyla altlı üstlü dairelerde oturmaya başladıkları, evlerinin anahtarının erkeğin ailesinde de olduğu, tarafların evliliklerine müdahale ettikleri, istedikleri zaman tarafların evlerine girip çıktıkları, davacı-karşı davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, bu nedenlerle kadının evden ayrılmak zorunda kaldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, kusurlu olan tarafın davacı-karşı davalı erkek olduğu,

ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından satılarak harcandığı hususunun kesin delille ispat edilemediği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına ve ferilerine, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın; reddedilen ziynet alacağı ve nafaka miktarları yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.11.2013 tarihli ve 2013/12577 Esas, 2013/26111 Karar sayılı ilamıyla; düğünde kadına takılan ziynet ve takı eşyaları kim tarafından takılmış olursa olsun, ona bağışlanmış sayıldığı ve artık onun kişisel malı olduğu, bu eşyaların sonradan kadın eş tarafından davacı-karşı davalı erkeğe verildiği veya erkek tarafından bozdurularak paraya çevrilip birlik ihtiyaçları için harcandığı iddia edilirse; iade edilmemek üzere erkeğe verildiğinin veya kadının isteği ve onayı ile bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının erkek tarafından kanıtlanması halinde;

erkeğin almış olduğu ziynet eşyalarını iade borcundan kurtulacağı, somut olayda dava konusu altınların evliliğin devamı sırasında davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulup birlik ihtiyacı için harcandığı, davacı karşı davalı erkek tarafından ikrar edildiği, davalı-karşı davacı kadının ziynetlerin bozdurma işine onay verdiğine ve ziynetlerini iade edilmemek üzere vermiş olduğunu kabule yeterli delil bulunmadığı,

davalı-karşı davacı kadına ziynetlerinin iadesi koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, erkeğin ziynetlerin durumu hakkındaki beyanı karşısında, bir kısım tanıkların ziynetlerin bozdurulup dolar cinsinden dövize çevrildiği, bu dövizin de ortak konuttan çalındığı şeklindeki beyanlarına itibar edilemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında; dava konusu ziynet eşyalarının cins, nitelik, sayı ve dava tarihindeki bedelinin ayrı ayrı belirlenerek; gerektiğinde bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak; gerçekleşecek sonucuna göre isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken;

yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın ziynet alacağı davası yönünden bozulmasına, sair yönlerden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemece verilen 03.06.2014 tarihli direnme kararına karşı, süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuş, Dairemizce direnme kararı yerinde görülmeyerek dosya temyiz incelemesi için Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulu'nun 30.03.2021 tarihli ve 2017/2-2715 Esas, 2021/360 Karar sayılı ilamıyla; Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, somut olayda dava konusu altınların evliliğin devamı sırasında davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulup birlik ihtiyacı için harcandığı, davacı karşı davalı erkek tarafından ikrar edildiği, davalı karşı davacı kadının ziynetlerin bozdurma işine onay verdiğine ve ziynetlerini eşine iade edilmemek üzere vermiş olduğunu kabule yeterli delil bulunmadığı,

davalı-karşı davacı kadına ziynetlerinin iadesi koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, davacı-karşı davalı erkeğin ziynetlerin durumu hakkındaki beyanı karşısında, bir kısım tanıkların ziynetlerin bozdurulup dolar cinsinden dövize çevrildiği, bu dövizin de ortak konuttan çalındığı şeklindeki beyanlarına itibar edilemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında erkeğin kadının kişisel malı niteliğinde kabul edilen bu eşyaları iade ettiği veya iade edilmemek üzere aldığı hususunda ispatla yükümlü olduğu ancak bu yönde ispat yükümünü yerine getirmediği,

dosya kapsamındaki düğün fotoğrafları üzerinde bilirkişi vasıtası ile inceleme yapılması, varlığı şüphe ve tereddüt uyandırmayan ziynet eşyalarının tespit edilerek davalı karşı davacı kadının nitelik, nicelik ve miktara ilişkin talebi esas alınarak raporda tespiti yapılan ziynet eşyalarına ilişkin olmak üzere talebin kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle ziynet eşyalarına ilişkin davasının kısmen kabulüne, karşı erkeğin aynen iade talebine konu ziynet eşyalarında.

12 Adet 22 Ayar 10'ar gramlık ince ikili burma bilezik, 15 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altının karşı davalı tarafından karşı davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde 12 adet 22 ayar 10'ar gramlık ince ikili burma bilezik karşılığı 11.640,00 TL, 15 Adet çeyrek altın karşılığı 2.520,00 TL, 1 adet yarım altın karşılığı 336,00 TL olmak üzere toplam 14.496,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 04.07.2023 tarihli ve 2023/4484 Esas, 2023/3573 Karar sayılı kararıyla, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğunu, on bir yılda karar verildiğini, yargılamanın makul sürede tamamlanmadığını, muacceliyet tarihindeki bedele hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek onama kararının kaldırılmasını, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında aynen iadenin mümkün olmadığı hallerde hangi tarihteki bedele hükmedilmesi gerektiği ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 222 nci ve 226 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Karar düzeltme talebinin REDDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470.00 TL para ceza ile 562.65 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,