Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/815 K.2023/5554

Taraflar arasındaki aile konutu şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında boşanma davası olduğunu, evlilik birliği devam ederken, tarafların fiilen ikamet etmekte oldukları davacıya ait bulunan ... ili,... ilçesi,... mahallesi, 941 ada, 12 parsel A blok zemin kat bağımsız bölüm 3 te kayıtlı olan ...t mahallesi, ...bulvarı no;28A/1 adresindeki daireye davalının talebi üzerine aile konutu şerhi konulduğunu, taşınmazın fiilen aile konutu olarak kullanılmadığını belirterek dava konusu taşınmaz üzerine konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalıyı ortak evden kovduğunu, ev anahtarlarını değiştirdiğini, hatta habersiz başka birisine kiraya verdiğini belirterek, boşanma davasının bekletici mesele sayılmasını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ortak konutta fiili olarak kalmadıkları fakat davacının mernis adresinin davaya konu taşınmazla aynı olduğu, davalı kadının ortak konutu terk etmesi ve bu tarihten sonra tarafların ayrı yaşıyor olmasının başlı başına aile konutu şerhinin kaldırılmasını gerektirmediği, davacının taşınmazın kendisi tarafından kiraya verildiğini söyleyerek şerhin terkinini talep etmesini kötü niyetli bir hareket olduğunu, davacının dava açmakta haklı olmadığı gerekçesi ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddinin hatalı olduğu gerekçesi ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ayrılmadan önce üzerine aile konutu şerhi konulan taşınmazda birlikte yaşadıkları, davalı kadının konuttan ayrılması ve taraflar arasında boşanma davası açılmasının söz konusu taşınmazın aile konutu vasfını kaybettirmeyeceği dikkate alınarak Mahkemece aile konutu şerhinin terkini yönünde açılan davanın reddine karar verilmesi doğru ise de istinaf aşamasında tarafların...

Aile Mahkemesinin 2019/889 Esas 2020/603 Karar sayılı ilamıyla boşandıkları, boşanma kararının 02.11.2020 tarihinde kesinleştiği dolayısıyla taşınmazın aile konutu vasfını kaybettiği, bu nedenle taşınmaz üzerine konulan aile konutu şerhinin terkin edilmesi gerektiği gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, bu konuda yeniden düzenleme yapılarak davacı adına kayıtlı taşınmaz üzerine 08.06.2018 tarih, 9900 yevmiye numaraları işlemle konulan aile konutu şerhinin terkinine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tüm yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerine konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 194 üncü maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR