Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8172 K.2024/5815

Taraflar arasındaki karşılıklı tanıma ve tenfiz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınmasına karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Fransa`da boşandıklarını belirterek yabancı mahkeme boşanma kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddedilmesi gerektiğini, yabancı mahkeme kararının boşanma yönünden tanınmasına, aynı kararın tazminat yönünden tenfizini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyaya ibraz edilen tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme kararı aslı ve tercümesi dikkate alındığında tanıma için belirtilen yasal şartların yerine getirildiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınmasına, asıl davada yargılama giderinin davalı karşı davacıdan alınarak davacı karşı davalıya verilmesine, karşı davada yargılama giderinin davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, her iki taraf vekili lehine ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesine, davalı karşı davacının yabancı mahkeme ilamının tazminat yönünden tenfizi talebinin dosyadan tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı karşı davacı kadın vekili; asıl davanın kabulü, karşı davada verilen tefrik kararı, vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı karşı davalı erkek vekili; karşı davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların Fransa Devleti Metz Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04.12.2020 tarihli kararı ile boşandıkları, kararın kesinleşerek Fransa Devleti Nüfus İdaresi kayıtlarına işlendiği, ilamın onaylı suretinin ve onaylı tercümesinin apostil şerhi ile birlikte dosyaya sunulduğu, ilamın Türk Kamu Düzeni'ne aykırı bir yönünün bulunmadığı, dava ve karşı davanın kabulü ile yabancı mahkeme ilamının tanınmasına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı,

her ne kadar davalı davacı kadın Konsolosluk aracılığıyla idari yoldan kararın tanınması için gerekli müracaatı yaptığını ancak davacı davalının buna icabet etmediğini iddia etmiş ise de, söz konusu iddiasını ispat edemediği, tenfiz talebinin her aşamada yapılabileceği nazara alındığında karşı davadaki tenfiz talebi yönünden verilen tefrik kararında hukuka aykırı bir durum bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas açısından hukuka uygun olduğu gerekçesi ile her iki tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili; asıl davanın kabulü, vekâlet ücreti ve yargılama gideri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı- karşı davalının davasının kabulünün doğru olup olmadığı, vekâlet ücreti ve yargılama giderinin doğru hükmedilip hükmedilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 50 ilâ 57 nci maddeleri, 58 ile 59 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,