Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8193 K.2024/5814

Taraflar arasındaki tanıma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Almanya`da boşandıklarını, bu yabancı mahkeme kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından tanınması ve tenfizi istenilen ilamın, kararı veren ülke makamlarınca onanmış sureti ile usulüne uygun yapılmış tercümesi dosyaya ibraz edildiği, davacı ve davalının Almanya Devleti Ahlen Aile Mahkemesi'nin 09.07.2018 tarihli ve 40 F 46/18 sayılı kararı ile boşandıkları, kararın boşanma açısından 09.07.2018, masraflar açısından 17.08.2018 tarihinde kesinleştiği, kararın kamu düzenine ve Türk Kanunlarına aykırılık teşkil etmediği, kararı veren devlet ile ülkemiz arasında tanımayı mümkün kılan fiili uygulamanın bulunduğu,

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un (5718 sayılı Kanun) 52, 53, 54, 55 ve 58 inci maddelerindeki şartların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına dair Ahlen Aile Mahkemesi'nin 40 F 46/18 sayılı, 09.07.2018 karar tarihli ve boşanma açısından 09.07.2018, masraflar açısından 17.08.2018 kesinleşme tarihli "Boşanma İlamının" 5718 sayılı Kanunun 58 inci maddesi gereğince tanınmasına ve tenfizine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili; müvekkilinin kararın tanınması muvafakati olmadığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulamayacaklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek delillerin toplanıp değerlendirildiği, delillerin takdirinde yanlışlık yapılmadığı, usulü işlemlerin Kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; müvekkilinin kararın tanınması muvafakati olmadığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden vekâlet ücreti ve yargılama giderinden sorumlu tutulamayacaklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yabancı mahkemece verilen boşanma kararın tanınması ve tenfizi talepli açılan davada yabancı mahkeme ilamının tanıma ve tenfiz şartlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5718 sayılı Kanun`un 53, 54 üncü, 56 ncı ve 58 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yabancı mahkeme kararında boşanma dışında icrası gereken bir hüküm mevcut olmadığına, verilen kararın tenfiz değil tanıma niteliğinde verilmiş olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,