Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8394 K.2024/4993

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tartışmalar esnasında kadının çoğu zaman erkeğe onur kırıcı hakaretler içeren sözler sarfettiğini, kavgalarının gün geçtikçe çoğaldığını, bu kavgalar esnasında devamlı şekilde tarafına hakaret edildiğini, eşinin kendisini evden kovduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadına ''benden ayrılırsan kendimi öldürürüm'' dediğini, fatura geldiğini on defa söylediğini ve erkeğin üzerine saldırdığını, erkeğin kadına silah çekip tehdit ettiğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 90.000 TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının eşine karşı hakaret ettiği ve onur kırıcı sözlerde bulunduğu, davacı erkeğin kendisini öldürmeyle tehdit ederek kadına psikolojik şiddet uyguladığı ve birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmeyerek ekonomik şiddet uyguladığı,

her iki tarafın eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, davalı kadın için 19.06.2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 600,00 TL tedbir nafakasına, belirlenen nafakanın karar kesinleştikten sonra aylık 600,00 TL yoksulluk nafakası olarak devamına, davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tehdit suçuna ilişkin ceza dosyasının delil olarak bildirilmesine rağmen incelenmediğini belirterek, kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca yoksulluk nafakasının kaldırılması istemi ile açtıkları davanın devam ettiğini ve bu davanın bekletici mesele yapıldığını belirterek, kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka ve miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur. 2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka miktarları, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin tüm, davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında davalı kadının ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne yazılan yazı cevabında okullarında İş-Kur TYP kapsamında geçici işçi statüsünde çalışmakta olan davalı kadının 14.10.2019 tarihinden itibaren okullarında güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığı ve İş-Kur ile yapılan sözleşme gereği 16.06.2020 tarihinde görevinin sona erdiği belirtilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma sonucu yoksulluğa düşeceğinden yoksulluk nafakası takdir edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince yoksuluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tarafların dosya içerisindeki sosyal ekonomik durumları değerlendirilerek kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; davacı erkeğin temyiz dilekçesi ile kadının asgari ücretin üstünde bir maaş ile Balıkesir OSGB'de çalışmakta olduğu, bu durumun SGK kayıtları ile sabit olduğu iddiası karşısında Mahkemece yeniden usulünce sosyal ve ekonomik durumlarının SGK kayıtları da dikkate alınarak etraflıca araştırılarak,

kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının hükmolunan yoksulluk nafakası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının hükmolunan yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA,

3.Davalı kadının tüm, davacı erkeğin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,