Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8459 K.2024/4138

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 14 yıldır evli olduklarını, bu evlilikten 4 tane ortak çocuklarının bulunduğunu, müvekkilinin çok küçük yaşta berdel usulü ile evlendirildiğini ve kendisine dayandırılan hayatı yaşadığını, bu süre boyunca çeşitli şiddetlere ve onur kırıcı bir çok muameleye maruz kaldığını, en son aralarında çıkan tartışma üzerine davalının, müvekkilinin üzerine satırla yürüdüğünü, komşularının kurtardığını, davacının hayatının tehlikede olduğunu düşünerek 2 çocuğuyla Kadın Konuk Evi'ne sığındığını, evliliğin bu aşamaya gelmesinde bütün kusurun davalıda olduğunu,

davalının yakın zamanda başka birini yaralamaktan tutuklandığını, hala da tutuklu olduğunu, davacının çalışmadığını, herhangi bir maddî gelir kaynağının olmadığını, yaşça büyük 2 çocuğuna bakacak gücünün olmadığını, davacının mağduriyetinin giderilmesi için maddî ve manevî tazminat taleplerinin olduğunu, fiilen biten evliliğin hukuken de bitirilmesini, tarafların boşanmalarına karar verilmesini, davalıda kalan ve davacıya ait olan 3 tane bilezik ve 2 tane altın yüzüğün müvekkiline aynen iadesini, mümkün olmaması halinde takıların bedelinin ödenmesine karar verilmesini,

ortak mallar eşyalar hakkında davacının açacağı dava hakkının ve fazlaya dair tüm haklarının saklı tutulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde; kendisinin şu anda Diyarbakır E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olarak bulunduğunu, davacı ile berdel usulü ile evlendiğini ancak bunun eşini ve çocuklarını sevmediğini göstermediğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu, evliliklerinde sürekli kavga ve küfrün olmadığını, kendisinin inşaatlarda sıvacılık yaptığını, içki, sigara ve kumar gibi kötü alışkanlıklarının olmadığını, kötü bir eş ve ya kötü bir baba olmadığını, kendisinin yaralamaktan tutuklu bulunduğunun doğru olduğunu, yaraladığı kişinin yeğeni ... isimli şahıs olduğunu, eşinin kendisini yeğeniyle aldattığını,

ortak çocukların velâyetlerinin kendisine verilmesini talep ettiğini, şu anda tutuklu olması sebebiyle talep edilen maddî manevî tazminatı ödeyecek gücünün olmadığını, davacının dava dilekçesinde bahsettiği altınların nerede olduğunu bilmediğini, davacının saklamış olabileceğini, davacının kendisini aldattığını beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının tanık bildirmediği, delil sunmadığı, dosya arasına alınan Diyarbakır 2. Aile Mahkemesi 'nin 2019/425 değişik iş sayılı dosya içeriğinde de davalının kusurlu olduğunu ispatlar bilgi, belge bulunmadığı, davacı iddialarının ispatlanamadığı; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olacak nitelikte davalı erkeğin kusurunun ispatlanamadığı gerekçesiyle sübut bulmayan, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünden istinaf dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla ispatlanamayan davanın reddine dair kararda her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığında davacı erkek vekilinin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,