Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8478 K.2024/5010

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle.

2 yaşında ortak çocukları olduğunu, 6 aylık hamile olduğunu, davalının gayrımeşru işler yaptığını, üzerine paravan şirketler kurduğunu, naylon fatura düzenlediğini, bu sebeple hakkında 26.04.2018 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iddianame düzenlendiğini, davalının düzenli bir işte çalışmadığını, evin ve çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacının çalışmak zorunda kaldığını, erkeğin, kadının çalışmasına engel olduğunu, fiziksel şiddet kullandığını, taşınma bahanesi ile kandırarak Diyarbakır iline götürdüğünü, kendisinin ortak evde başka kadınlarla birlikte yaşadığını, tehdit ettiğini,

davacının kadın sığınma evine yerleştiğini, davalının uyuşturucu madde kullandığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesi halinde nafakanın iştirak nafakası olarak devamına, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, kararın kesinleşmesi halinde nafakasının yoksulluk nafakası olarak devamına, ortak konutun ve eşyaların davacı kadına tahsisine, koruma kararı verilmesine,

50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi davalıya 01.11.2019 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının iddialarını ispat edemediği, 20.11.2019 tarihinde doğan ortak çocuğun bulunduğu, 26.04.2018 tarihli iddianame ve sonrası süreçte evliliğin devam ettiği, davacının iddialarının af kapsamında kaldığı, facebook kayıtlarının dava tarihinden sonrasına ait olduğu, whatsapp kayıtlarının ne zaman ve hangi konu ve durum üzerine olduğunun anlaşılamaması,

koruma tedbir kararlarının hükme esas alınamayacağı, davacının tanık deliline dayanmasına rağmen tanık listesi sunmaması nedeniyle iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine, ortak çocukların geçici velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk ... için aylık 250,00 TL, ortak çocuk ... için aylık 200,00 TL, davacı kadın lehine aylık 450,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek boşanmaya karar verilmesini talep ettiği, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere boşanmaya neden olacak iddiaları ispat edemediği, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvurusunda özetle; hükmün tamamı bakımından kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, ispat, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince dava dilekçesi ekindeki fotoğrafların dava tarihi sonrasına ait olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmişse de; davacı kadının delil olarak dayanıp dava dilekçesi ekine ek 4 belge olarak eklediği fotoğrafların dava tarihinden öncesine ait olduğu anlaşılmaktadır.

Bu hale göre erkeğin davranışlarının güven sarsıcı davranış niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Yukarıda belirtildiği üzere temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararınına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi Kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde yatırana iadesi,