Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8794 K.2023/6382

...

MAHKEMESİ

Aile Mahkemesi

SAYISI

2022/437 E., 2023/196 K. ... ...

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde; davalı ile evlilik tarihinden itibaren geçinemedikleri ancak çocuklarının yetişmelerini göz önünde bulundurduğu için beklediği ancak süreç içerisinde defalarca olumsuzluklar yaşadıkları Sakarya 2.Aile Mahkemesinde 2015 yılında dava açtığını davanın reddine karar verildiğini, kararın verilmesinden itibaren 3 yıl geçtiğini, evlilik birliklerinin temelinden sarsıldığı gerekçeleri ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası gereği boşanmalarını karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde ; davacının daha önce açtığı davada kesinleşme için kanunun aradığı süre şartının henüz geçmediğini kötü niyetli davanın reddinin gerektiğini, karşı dava dilekçesinde;

davacının evlilik birliği süresince davalıya kötü söz ve hakaretlerde bulunduğunu, zaman zaman sinirlenince evden kovduğunu, davacının 2013 yılında ortak haneyi terk ettiğini, boşanma davası açtığını ancak mahkemece davalı müvekkilinin kusurunun bulunmadığından davacının davasının reddine karar verildiğini, davalı kadının evlilik birliğini devam ettirmeye çalışmasına rağmen davacının bir daha aile konutuna dönmediğini, davacının başka kadınla olan ilişkisini bu süreçte devam ettirdiğini, davacının ortak haneyi terkettikten sonra ev kirasını ödemediğini, geliri olmayan davalıyı büyük bir borç bırakarak evi terk ettiğini,

evlilik birliği devam ederken çocukların ihtiyaçlarını okul giderlerini tek başına karşılayamadığı için mağdur durumda kaldığını, icra takiplerini ve borçlarını ödeyebilmek ve geçinmek için yoğun çaba sarf ettiğini, davalının ev hanımı olduğunu, engelli oğlunun maaşı ile geçimini idame ettirmeye çalıştığını bu nedenlerle kötü niyetli açılan davacının davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile,

tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, davalı kadın lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 25.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2018/1009 Esas, 2020/158 Karar sayılı kararıyla; erkeğin başka bir kadınla ilişkisi olduğu, evin geçimiyle ilgilenmediği, erkeğin tam kusurlu olduğu, erkeğin davasında 3 yıllık sürenin dolmadığı gerekçesiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin yasal şartları oluşmadığından reddine, kadının tazminat taleplerinin kabulü ile 15.000,00 TL maddî, 12.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesini 13.12.2021 tarihli ve 2020/968 Esas, 2021/1367 Karar sayılı kararıyla; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 18.04.2022 tarihli ve 2022/1680 Esas, 2022/3679 Karar sayılı kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatlar yönünden bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla kadın yararına 25.000,00 TL maddî tazminat ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek temyiz dilekçesinde; tazminatları ödeyecek maddî ve manevî yeterliliği olmadığını ileri sürerek tazminatların miktarları yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın için hükmedilen maddî ve manevî tazminatın miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı erkeğin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

269.85 TL İlam H. · 269.85 TL Peşin H. 1.330.20 TL TBH. 1-ZD-ÖH-DŞ-AB-AK