Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/8948 K.2024/5106

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ve davalının ikinci evliliği olduğunu, evliliğinden temelinden sarsılmasının ve taraflar için çekilmez hale gelmesinin sorumluluğunun davalı eşe ait olduğunu, davalının evliliğin devamı süresince üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, davalının evlilik birlikteliği sürecinde aşırı agresif, vurdumduymaz tavırlar sergilediğini, davacı müvekkilinin ev hanımı olduğunu, davalı eşin emekli olduğunu, davalının müvekkiline maddî destek olmadığını, aldığı maaşını sürekli eski eşine gönderdiğini, şiddete uğradığını,

eşinin eski eşiyle yaşadığını belirterek haklı davalarının kabulüne karar verilmesini, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, davacı müvekkili lehine dava tarihinden itibaren aylık 2.000,00 TL tedbir nafakası davanın sonunda ise yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine, davacı müvekkilinin bunca zaman yaşadığı manevî olumsuzlukların bir nebze olsun giderilmesi amaçlı dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle 200.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacı müvekkiline verilmesine,

yargılama giderleri ve yasal vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin eşine ve çocuklarına şiddet uyguladığı, düzenli bir işinin ve düzenli bir gelirinin olmadığı, evin geçimine katkıda bulunmadığı, başka kadınlarla birliktelik yaşayarak güven sarsıcı davranışlar sergilediği, tarafların 2016 yılından bu yana ayrı yaşadıkları, boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, tarafların ve toplumun evlilik birliğinden beklediği herhangi bir menfaatin kalmadığı anlaşıldığından davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tebligatın usulsüz olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, maddî ve manevî tazminat ve nafaka yönlerinden kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tebligatın usulsüz olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, maddî ve manevî tazminat ve nafaka yönlerinden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, nafaka ve tazminat miktarlarının yerinde olup olmadığı vekile yapılan elektronik tebligatın usulsüz olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 7201 sayılı Tebligat Kanuna 7/a maddesi, Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin 10 ncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle 7201 sayılı Tebligat Kanunun 7/a maddesinin ikinci fıkrasında talepleri hâlinde elektronik tebligat adresi verilen kişilere tebligatın elektronik yolla yapılmasının zorunlu olduğunun belirtildiği,

Elektronik Tebligat Yönetmeliğinin "Muhatabın Bilgilendirilmesi" başlıklı 10 uncu maddesinde "Elektronik tebligat adresine elektronik tebligat mesajı ulaştığı konusunda bilgilendirilmek isteyen muhatap, elektronik posta adresini veya kısa mesaj alma özelliği olan bir telefon numarasını PTT’ye bildirir. Elektronik tebligat, muhatabın adresine ulaştığı anda PTT tarafından muhataba bilgilendirme mesajı iletilir.

Bu mesaj kısa mesaj alma özelliği olan telefona ücreti mukabilinde, elektronik posta adresine ise ücretsiz olarak iletilir.

Bu madde kapsamındaki bilgilendirmelerin herhangi bir nedenle yapılamamış veya geç yapılmış olması, tebligatın geçerliliğini etkilemez." hükümlerinin yer aldığı, bu kapsamda muhataba bilgilendirmenin geç ya da yapılamamış olmasının elektronik tebligatın geçerliliğini etkilemediğinin anlaşılmasına göre karar usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,