Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9056 K.2024/5250

Taraflar arasındaki açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin sadakatsiz olduğunu, birden fazla kadın ile yazışmalarının olduğunu, telefonun incelenmesinin gerektiğini, kadının önceki evliliği ile ilgili kayıtları dahi sakladığını, takıntılı davrandığını, PYD üyesi olduğu şikayetinde bulunacağı yönünde tehdit ettiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne tarafların boşanmalarına, kadın yararına 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; 16.01.2022 tarihinde covid nedeniyle hastaneye yattığını, 16.02.2022 tarihine kadar yoğun bakımda tedavisinin sürdüğünü, taburcu olduğu gün bu davanın açıldığını, kayıtların davacı tarafından oluşturulduğunu, tüm kişisel eşya ve şifrelerini hastaneye yatarken kadına teslim ettiğini, taburcu olduğu gün tüm eşyaları alarak evi terk ettiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek, telefonda olduğu iddia edilen bu kayıtların kadın tarafından oluşturulduğu, yeniden telefonun incelenmesini talep ettiği, bilirkişi raporu için kendisine süre verildiği ancak erkeğin bu süre içinde telefonunu getirmediği, sonrasında da telefonunun çalındığı bilgisini dosyaya sunduğu, bu durumda itirazında samimi olmadığının anlaşıldığı;

davalı erkeğin cep telefonu üzerinden başka kadınlar ile cinsel içerikli konuşmalar yaptığı ve pornografik içerikli paylaşımlar yaptığı, ayrıca cep telefonunda davalı kadın ve ailesi hakkında ve ayrıca pornografik içerikli pek çok veriyi depoladığı, davacı kadını zora sokmak maksadıyla fetö üyesi olduğu yönünde asılsız ihbarda bulunacağından bahisle tehdit ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi gereğince davaların kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına yasal şartları oluştuğundan 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalının hastanede yatarken bütün özel eşyalarını, telefonunu, banka kartlarını ve özel bilgilerinin tamamını davacı eşe teslim ettiğini, davalanın 1 ay kaldığını, davacının bu süre zarfında bu mail, yazışma ve görüntü kayıtlarının yerleştirdiğini, yoğun bir şekilde bakıma ihtiyacı olan davalının eşinin şefkatine ve bakımına ihtiyaç duyulduğu dönemde terk edilmiş ve kendine bakamayacak halde iken eşi tarafından yüz üstü bırakıldığını, davalının cep telefonunun çalınması dolayısıyla karakola suç duyurusunda bulunduğunu, yerel mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğini, ileri sürerek kararın tümü yönünden kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, İlk Derece Mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile davalı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçesini tekrarlamakla birlikte telefonu teslim edememesine ilişkin çalıntı ihbarında bulunduğunu, bu hususun jandarmadan sorulmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olup olmadığı ile kadın yararına tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun’un 189 uncu maddesi, 190 ıncı maddes, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,