Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9092 K.2024/5868

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının erkeği aşağıladığını, terslediğini, hakaret ettiğini, kimi kez geceleri eve gelmediğini, yükümlülüklerini yerine getirmediğini, elinden telefonu düşürmediğini, kadının başkasıyla ilişkisinin olduğunu iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, hakaret ve küfür edenin erkek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini aksi takdirde kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, erkek için başkalarına "onu istemiyorum" şeklinde ifadeler kullandığı, erkeğin kadına hakaret ettiği ancak kadının erkekle kalmaya devam ettiği bu hususun af kapsamında kalması nedeniyle kadının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkeğin kişilik hakları ihlal edildiğinden erkek yararına 20.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına kararın kesinleşmesine kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; mesaj kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğunu, kusur değerlendirmesi, tedbir nafakasının miktarı, davanın kabulü, erkek yararına hükmedilen manevî tazminat ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesince kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, erkeği istemediğini söyleyerek küçük düşürücü davranışta bulunduğu, dolayısı ile kadının boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğuna, her ne kadar, erkek, kadına hakaret etmiş ise de, kadının aynı evde yaşamaya devam ettiği, boşanmak istemediği, erkeği affettiği, dolayısı ile, erkeğin, kadına hakaretinin kusur belirlemesinde dikkate alınmadığına karar verilmiş ise de;

kadının, tanığı ...'in beyanlarından erkeğin kadına hakaretinin sürekli olduğu anlaşıldığı gerekçesi ile kadının kusur durumuna yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile erkeğin, kadına sürekli hakaret ettiğine dair kusurun gerekçeye eklenerek, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkeğin hafif kusurlu, davalı kadının ise ağır kusurlu olduğunun tespitine, diğer hususlara yönelik hükmün usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre kadının kusur tespiti dışındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; mesaj kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğunu, kusur değerlendirmesi, tedbir nafakasının miktarı, davanın kabulü, erkek yararına hükmedilen manevî tazminat ile kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmemesi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı, kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 inci, 4 üncü, 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,