Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9130 K.2024/5849

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı erkek vekili ve davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı davalı erkek vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı davacı kadın vekilinin başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, bu yönlerden yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı davalı erkek vekili asıl dava dilekçesinde özetle; kadının hırçın bir kişiliğe sahip olduğunu, hakaret ettiğini, evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ortak çocukları erkeğe karşı doldurduğunu, psikolojik şiddet uyguladığını, aracına zarar verdiğini, fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle ;iddiaların asılsız olduğunu, psikolojik şiddet uyguladığını, ortak çocuklara erkeğe karşı gelmeleri konusunda baskı uyguladığını, hakaret ettiğini, araca zarar verdiğini, eşyalarına zarar verdiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, kadının sigortasız çalıştığını savunarak tarafların boşanmalarına, kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir .

II. CEVAP

1.Dava dilekçesi davalı davacı kadına usulünce tebliğ edilmiş olup davalı davacı kadın asıl davaya karşı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

2.Davalı davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, kadına ve ortak çocuklara karşı ilgisiz olduğunu, eve geç saatlerde alkollü olarak geldiğini, ikinci bir telefonu olduğunu bu telefon üzerinden sadakatsiz davranışlarda bulunduğunu, psikolojik şiddet uyguladığını, sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu , yemeğini yedikten sonra ayrı bir odaya çekildiğini iddia ederek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına,

Antalya 6. Aile Mahkemesi'nin 2019/115 Esas sayılı dosyası ile taktir edilen aylık 900,00 TL tedbir nafakasının aynen devamına, kararın kesinleşmesi halinde aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL manevî tazminat ile 100.000,00 TL maddî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin alkol aldığı, evin ihtiyaçlarıyla yeteri kadar ilgilenmediği, kadının yevmiye işlerine giderek çocuklarının ve evin ihtiyaçlarını karşıladığı, özellikle tarafların kazada kaybettikleri büyük oğulları nedeniyle sık sık tartışmalar yaşandığı, bu oğullarının da genelde teyzesinin evinde kaldığı, erkeğin kendisini evde istemediği, kadının erkeğe kızgınlık duyduğu, arabasının camlarını kırdığı,

hakaret ve küfür içerikli konuştuğu, erkeğin ailesinin bilgisi dışında ayrı bir cep telefonu daha kullandığı ve akrabadan olan bir kadınla sevgi içerikli mesajlaşmalar yaptığı, aralarında çıkan tartışmalardan sonra bir kaç kez erkeğin intihara kalkıştığı, çocukları evlenirken hiç bir merasime katılmadığı, eşya, hediye vs almadığı, kadına hakaretlerde bulunduğu, kadının da buna aynı şekilde karşılık verdiği, erkeğin eve geldiğinde kendi ayrı odasına giderek kapısını kilitlediği, evde yaşayan ailesiyle hiç bir ilişki kurmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın ve birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, 600,00 TL yoksulluk nafakası ile 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı davalı erkek vekili ve davalı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri, birleşen davada kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2-Davalı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; maddî tazminat ile manevî tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararında "yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı dışında" usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu,

ne var ki tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile evlilikte geçen süre dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının başvurusunun kabulüne, hükmün maddî tazminat, manevî tazminat ve yoksulluk nafakasına ilişkin bentlerinin kaldırılmasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî tazminatın, 40.000,00 TL manevî tazminatın ve aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine,

erkeğin istinaf itirazlarının ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, asıl davada reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri, birleşen davada hükmedilen maddî tazminat, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, birleşen davada kabul edilen maddî tazminat manevî tazminat ve yoksulluk nafakası şartlarının bulunup bulunmadığı, miktarları ile asıl davada reddedilen erkeğin maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ve 175 inci maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu, 370 inci, 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,