Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9200 K.2023/6564

...

MAHKEMESİ

Aile Mahkemesi

SAYISI

2021/913 E., 2023/124 K. ... ...

KARAR DÜZELTME İSTEYEN

... erkek vekili

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı- davalı erkek vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların 1988 yılında evlendiğini, bu evlilikten ortak üç çocuklarının bulunduğunu, evlilik birliğinin kadından kaynaklanan sebeplerle temelinden sarsıldığını, erkek tarafından Ankara Batı 4. Aile Mahkemesinin 2011/171 Esas sayılı dava dosyası ile boşanma davası açıldığı, davanın reddedildiği ve kararın 13.02.2012 tarihinde kesinleştiği bu tarihten itibaren tarafların bir araya gelmediği gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili lehine 30.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde; davacı-davalının iddialarının tamamının gerçeğe aykırı olduğunu, davacı-davalının olumsuz tutum ve davranışları nedeni ile ortak hayatın kurulamadığı bu nedenle davacı-davalının tam kusurlu olduğu asıl davanın reddi ile karşı davanın ödenen aylık 270,00 TL tedbir nafakasının aylık 1.000,00 TL ye çıkartılarak yoksulluk nafakası olarak devamına ayrıca 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, evlilik birliği devam ederken taraflar arasında önceye dayalı geçimsizlik olduğu bu geçimsizlik nedeniyle erkeğin boşanma davası açtığı, ancak davanın reddedildiği ve kararın 13.02.2012 tarihinde kesinleştiği, bu olaydan sonra tarafların bir araya gelmediği, tarafların bir araya gelmemesi ve ortak yaşamın temelinden sarsılmasında erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranması, kadının da çocukları ile eşine fiziksel şiddet uygulayıp hakaret etmesinden kaynaklandığı,

her iki tarafın da kusurlu olmakla birlikte erkeğin kusurunun daha ağır olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadına ödenen aylık 270,00 TL tedbir nafakasının devamına, karar kesinleştiğinde ödenen nafakanın aylık 350,00 TL ye çıkarılarak yoksulluk nafakası olarak devamına, kadın lehine 7.500,00 TL maddî ve 7.500,00 TL manevî olmak üzere toplam 15.000,00 TL tazminata karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 11.09.2017 tarihli ve 2016/3994 Esas, 2017/9115 Karar sayılı kararıyla; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle erkeğin daha önce açmış olduğu ve reddedilen boşanma davasından sonra tarafların bir araya gelmedikleri gibi kadından kaynaklanan yeni bir olayın varlığı da ispatlanamadığı, bu durumda kadına yüklenecek bir kusurun bulunmadığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu,

erkeğin davasının reddi gerektiği ancak kadının davasının temyiz kapsamı dışında bırakılarak kesinleştiği, mahkeme masrafı ve vekâlet ücretinin davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre belirlenmesi gerektiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu,

tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay ilamına karşı süresi içinde ... erkek vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4.Dairenin 05.11.2018 tarihli ve 2018/844 Esas, 2018/12377 Karar sayılı kararıyla dosyanın yeniden yapılan incelemesinde; erkeğin boşanma davasının 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin son maddesine dayalı olduğu, erkek tarafından açılıp reddedilen davanın 13.02.2012 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 17.02.2015'te açıldığı böylece üç yıllık sürenin dolduğu ve tarafların bu süre boyunca bir araya gelmedikleri, ortak hayatı kuramadıkları,

her ne kadar erkeğin daha önce açtığı ve reddedilen boşanma davasından sonra tarafların bir araya gelmedikleri ve kadından kaynaklanan yeni bir olayın varlığının ispatlanmadığı bu nedenle mahkemece kadına, çocukları ile eşini darp edip hakaret etmesi vakıalarının kusur olarak yüklenmesi hatalı olsa da, üç yıllık süre içinde tarafların ortak hayatı kuramadıkları ve Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin son maddesi koşullarının oluştuğu,

buna göre erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik hükmün delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması nedeniyle onanmasına karar verilmesi gerekirken reddi gerektiği ancak kadının davasının temyiz kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmesi nedeniyle mahkeme masrafları ve vekâlet ücretinin davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre belirlenmek üzere hükmün bozulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, ilk inceleme esnasında bu husus gözden kaçırılarak bozma kararı verildiğinden, erkeğin karar düzeltme isteğinin kısmen kabulü ile Dairemizin 11.09.2017 tarih ve 2016/3994 Esas ve 2017/9115 Karar sayılı bozma ilamının 2. bendinin kaldırılarak hükmün bu yönden onanmasına, sair yönlerden karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 17.12.2019 tarih, 2019/123 Esas, 2019/1296 Karar sayılı kararıyla; kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylarda tarafların kusurunun ağırlığı, tarafların evlilik süreleri, paranın alım gücü, kadının boşanma ile mevcut ve beklenen menfaatlerinin ihlal edilmiş olması, eşinin sosyal güvencesi dışında kalması, yeniden evlenme şansı, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak 12.000,00 TL maddî ve 11.000,00 TL manevî tazminata, aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 10.03.2020 tarih ve 2020/1300 Esas, 2020/2013 Karar sayılı kararıyla, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu, bozma ilamının amacına uygun bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiş, ... erkek vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 04.03.2021 tarih ve 2020/694 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararıyla, kadın lehine 15.000,00 TL maddî ve 17.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, karara karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 05.07.2021 tarih ve 2021/4797 Esas, 2021/5752 Karar sayılı kararıyla, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu, bozma ilamının amacına uygun bulunmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiş, ... erkek vekilinin karar düzeltme talebi reddedilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, kadın lehine 55.000,00 TL maddî ve 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkeme’nin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı- davalı erkek vekili tarafından tazminatların miktarları yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Daire’nin 19.09.2023 tarih ve 2023/4300 Esas, 2023/4022 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı erkek vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

... erkek vekili; temyiz başvuru dilekçesini tekrarla Dairenin onama kararının ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesinde belirtilen karar düzeltme sebeplerinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanun'un 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470,00 TL para ceza ile 562,65 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...