Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9593 K.2024/6075

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- davalı erkek dava dilekçesinde özetle; aralarında fikir ve düşünce farklılıklarından kaynaklı geçimsizliklerinin bulunduğunu, kadının evlilik birliğinin yüklemiş olduğu sorumluluklarından kaçtığını iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek vekili birleşen davaya cevap ve ıslah dilekçesinde özetle; kadının erkeği darp ettiğini, aşağılayıcı sözler sarfettiğini, çocuklarla görüşmesini engellediğini, hakaret ettiğini, erkeği evden kovup eve almadığını, hırsızlıkla itham ettiğini iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuklarının velâyetinin babaya verilmesine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; kimsenin kendi kusuruna dayanarak boşanma talep edemeyeceğini belirterek bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili birleşen Ankara 6. Aile Mahkemesi'nin 2020/205 E. sayılı dava dosyasında dava dilekçesinde özetle; erkeğin aşırı alkol aldığını ve şans oyunları oynadığını, borçlandığını, kadını tehdit ettiğini, araç ve evin satılarak erkeğin borçlarının kapatıldığını, evi terki alışkanlık haline getirdiğini, hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını ve evden kovduğunu, evin kilidini değiştirdiğini iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için aylık 2.000,00'erTL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3..Davalı-davacı kadın vekili birleşen Ankara 7. Aile Mahkemesi'nin 2020/601 E. sayılı dava dosyasında dava dilekçesinde özetle; erkeğin hayatında başka kadın olduğunu iddia ederek, zina sebebi ile tarafların boşanmalarına, çocuklar için aylık 2.000,00'er TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ek olarak 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İlk Derece Mahkemesi KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşinden habersiz arkadaşı için 15.000,00TL kredi çektiği, arkadaşının krediyi ödememesi nedeniyle iddia, bahis gibi şans oyunları oynayıp çok fazla borçlandığı, eşinden sürekli para istediği, eşini ve çocuklarını öldürmekle tehdit ettiği, evlilik birliğini ekonomik olarak tehlikeye attığı, kadına "salak" demek suretiyle psikolojik şiddet uyguladığı, sık sık evi terk ederek çocuklar ve eşi ile ilgilenmeyerek birlik görevlerini ihmal ettiği, çok fazla alkol tükettiği, alkol tükettiği dönemlerde kadına fiziksel şiddet uyguladığı,

kadının eşi ile sürekli tartıştığı, eşine "Allah belanı versin" şeklinde sözler söylemesi nedeniyle psikolojik şiddet uyguladığı, erkek eşin kadın eşe karşı fiziksel ve psikolojik şiddet uygulaması, birlik görevlerini ihmal etmesi, çok sık borçlanarak evin ekonomik geleceğini tehlikeye atması nedeniyle ağır kusurlu olduğu, kadının ise eşine psikolojik şiddet uygulaması nedeniyle hafif kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, yasal koşulları oluşmadığından erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine, kadın lehine 80.000,00 TL maddî 80.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocuklar için 27.05.2022 tarihinde verilen 1.800,00'er TL iştirak nafakasının karar tarihinden itibaren 200,00 er TL artırım ile ayrı ayrı aylık 2.000,00'er TL'yi yükseltilmesine, nafakanın tedbiren uygulanmasına, yasal koşulları oluşmadığından kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakası miktarları, kabul edilen tazminatlar ve miktarları ile reddedilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, tazminat miktarları, reddedilen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların, davalı-davacının İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulmayan zina hukuksal sebebine dayalı boşanma talebi ve ergin olmayan ortak çocuğun velâyetinin ve kişisel ilişkinin düzenlemesine yönelik istinaf başvurusu bulunmadığından, davalı-davacının İlk Derece Mahkemesince hüküm kurulmayan zina hukuksal sebebine dayalı boşanma talebi ile davacı-davalının istinaf başvurusundan sonra sunduğu yeni bir davanın konusunu oluşturabilecek 17.08.2023 tarihli dilekçesine konu iddialar bakımından istinaf incelemesi yapılmadığı,

kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, tazminat miktarları, reddedilen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına kabul edilen maddî ve manevî tazminat miktarları ile çocuklar için kabul edilen iştirak nafakası miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi,182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,