Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/9990 K.2024/6498

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; taraflar arasında İzmir 8. Aile Mahkemesinin 2016/161 Esas, 2017/237 Karar sayılı dosyasıyla açılmış boşanma davasının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 2018/15 Esas, 2018/532 Karar sayılı ilamı ile davacının istinaf başvurusunun reddedildiğini ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilecek olup kesinleşmediğini, söz konusu kararda davacının süresinde delil bildirmediği için delilleri ve sonradan bildirdiği tanıkların dinlenmediğini, delillerin toplanmadığını, kararda tarafların boşanmalarına ve erkek aleyhine nafaka,

maddî ve manevî tazminata hükmedildiğini, söz konusu dava devam ederken kadının internette, twitter da ahlak dışı, başka erkeklerle, yalnız, uygunsuz çok çirkin videoları ve resimlerinin olduğunu, davalının davacıyı aldattığını, sokağa çıkamaz hale getirdiğini iddia ederek dosyanın İzmir 8. Aile Mahkemesinin dosyası ile birleştirilmesine,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, videolar hakkında gizlilik kararı verilmesini, aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini,100.000,00 TL maddî tazminat ile 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; iddianın asılsız olduğunu, montaj olabileceğini, erkeğin intikam almak amacıyla videoyu oluşturup, yükleyebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında İzmir 8. Aile Mahkemesinde açılmış ve karara bağlanmış boşanma istemli 2016/161 Esas 2017/237 Karar sayılı dosyasının İstinaf incelemesi sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 2018/15 Esas 532 Karar sayılı ilamı ile karara bağlandığı, bu kararın da temyiz edildiği ve dosyanın Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 10.09.2019 tarih 2019/2382 Esas, 2019/8437 Karar sayılı ilamı ile İstinaf hükmün onanmasına karar verildiği ve hükmün Yargıtay onama tarihi olan 10.09.2019 tarihi itibariyle kesinleştiği, boşanmanın ve belirlenen kusur durumunun kesinleşmiş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede hata edilmediği, İzmir 8. Aile Mahkemesi'nin 2016/161 Esas, 2017/237 Karar sayılı dosyasına davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesinde eldeki davanın temyiz aşamasında bulunan dava dosyası ile birleştirilmesi talebinin ileri sürüldüğü ve bu temyiz sebebinin Yargıtay tarafından incelendiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; hükmün maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanmanın kesinleşmesinden önce birleştirme talepli açılan davada fer'î taleplerinin boşanmanın kesinleşmesi ile konusuz kalıp kalmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece tarafların İzmir 8. Aile Mahkemesinin 2016/161 Esas, 2017/327 Karar sayılı dosyasında boşanmalarına karar verilmiş olup o boşanma ilamının 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği belirtilerek eldeki boşanma davasının konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de dosyanın yapılan incelemesinde; taraflar arasında görülen İzmir 8. Aile Mahkemesinin 30.03.2017 tarih 2016/161 Esas 2017/327 Karar sayılı ilamı ile açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği,

kararın 10.09.2019 tarihinde kesinleştiği, eldeki boşanma davasının ise 26.02.2019 tarihinde o dosyadaki boşanma kararının kesinleşmesinden önce açıldığı görülmüştür.

Bu hale göre eldeki davada iddia edilen vakıaların dayanılan delillerle ispat edilip edilmediği yönünde inceleme yapılarak bu dosyadaki belirlenecek kusur durumu ile İzmir 8. Aile Mahkemesinin 2016/161 Esas sayılı dosyasındaki kesinleşen kusur durumu birlikte değerlendirilerek erkeğin maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile erkeğin tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,