Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10174 K.2025/6248

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarları, reddedilen yoksulluk nafakası talebi, ziynet alacağı davasındaki vekâlet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, tedbir nafakası, maddî ve manevî tazminat, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

1.Davacı-karşı davalı kadının, ziynet alacağı davasındaki vekâlet ücreti yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam ziynet alacağı miktarı hem Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin ve hem de dava tarihine göre kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle davacı-karşı davalı kadın vekilinin ziynet alacağı davasındaki vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm ve davacı-karşı davalı kadın vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.