Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1105 K.2024/8853

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ile cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin, müvekkiline ekonomik, sözlü, psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, başka bir kadınla görüştüğünü, müvekkilini ve çocuklarını evden kovduğunu, erkeğin iddialarını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, müvekkili lehine 50.000 TL maddî ve 100.000 TL manevî tazminata, ergin ve engelli ortak çocuk ...'e annesinin velisi olarak atanmasına ve çocuk lehine 1.000,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ile birleştirilen dava dilekçesinde; iddialarının asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, kadının, eşine sevgi, saygı ve ilgi göstermediğini, birlik görevlerini yapmadığını, müvekkilini azarladığını, ortak çocukları müvekkiline karşı kışkırttığını, hakaret ettiğini, müvekkilinin rahatsızlıklarının artmasından sonra ortak evi eşyalarıda alarak terk ettiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla asıl davanın reddine, açtıkları davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ergin ve engelli ortak çocuk ...'e babasının velisi olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, eşine ve ailesine karşı sinkaflı şekilde küfür ettiği, "Cahil kadın, alçak kadın " şeklinde söyleyerek hakarette bulunduğu, eşi para istediğinde parayı yere atarak eşini küçük düşürdüğü, psikolojik olarak baskı yaptığı, güven sarsıcı davranışlar içerisinde bulunduğu, fiziksel şiddet uyguladığı, sürekli olumsuz tutum ve davranışlar sergilediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin tam kusurlu olduğu,

kadının bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile erkeğin birleştirilen boşanma davasının reddine, kadının asıl boşanma davasının kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, tarafların ortak çocuğu 25.02.1979 doğumlu ...'a veli atanma taleplerinin bu dosyadan tefrikine,

ortak çocuk ... için talep edilen iştirak nafakasının şartları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili; kadının asıl davasının kabulü, erkeğin birleştirilen davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın esası ile ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içerisine toplandığı, kanunun olayda uygulanmasında hata edilmediği, kusur belirlemesinin doğru olduğu, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü, birleştirilen davanın reddine ilişkin kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu,

tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın satın alma gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut veya beklenen menfaatlerin kapsamı ile günün ekonomik şartlarına göre kadın lehine maddî ve manevî tazminat takdirinin doğru, miktarlarının uygun ve yerinde olduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili kadının asıl davasının kabulü, erkeğin birleştirilen davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında asıl ve birleştirilen davaların ispatlanıp ispatlanmadığı ve kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,