Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1159 K.2024/8943

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının, sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocukların tedbiren ve kesin velâyetinin babaya verilmesine, 50.000,00 TL maddî-50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, eş ve çocuklara sürekli hakaret ettiğini, sözlü saldırıda bulunduğunu, ev işlerinde eşine yardımcı olmadığını, dört sene boyunca bağımsız konut temin etmediğini, ailesinin evliliğe müdahale ettiğini, baskı yaptıklarını, eşine ilgisiz davrandığını, cinsel ilişkiden kaçındığını, sürekli evden kovduğunu, aile sırlarını kök ailesine anlattığını, ekonomik şiddet uyguladığını, sürekli agresif davrandığını belirterek tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına,

çocukların velâyetinin anneye verilmesine, aylık 1.500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, aylık 1500,00'er TL tedbir-iştirak nafakasına, 100.000,00 TL maddî-100.000,00 TL manevî tazminata (faiziyle) karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının sadakatsiz olduğu hususunun ispatlanamadığı, buna karşılık kadının da alınan uzman raporunda eşini çok sevdiğini, boşanmak istemediğini açıkça beyan ettiği, bu durumda boşanma davasına konu eylemler yönünden eşini affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı, kadın ve erkeğe atfı kabil kusurlu bir davranış ispatlanmadığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 700.00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde ; erkeğin davasının reddi ve ferileri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının reddi ve ferileri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı erkeğin dosyaya sunduğu CD'nin, erkeğin dava dilekçesinde telefonu kadının elinden kaparak aldığını söylemesi nedeni hukuka aykırı delil olmakla birlikte kadının kullanımında olan 0539 895 ** ** nolu telefona ait HTS kayıtlarına göre kadının birden fazla erkekle olağan dışında görüşme kayıtlarının olması nedeni ile güven sarsıcı davranışta bulunduğunun sabit olduğu, kadının başkaca kusurunun ispatlanamadığı, sosyal inceleme raporunda kadının eşini sevdiğini, boşanmak istemediğini dile getirdiği,

bu nedenlerle kadının erkeğin kusurlu davranışlarını affettiği, erkeğe kusur verilmemesinin doğru olduğu, geçimsizliğe sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin asıl davanın reddine, kusura ve tazminat taleplerinin reddine yönelik; kadının çocuklar için nafaka takdiri gerektiğine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ayrılık döneminde çocukların anne ile yaşaması, sosyal inceleme raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında çocukların velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile kişisel ilişki tesisine, kadın için hükmedilen aylık 700,00 TL tedbir nafakasının boşanma kararı kesinleşinceye kadar aynen devamına, kadının tam kusurlu olmasından dolayı yoksulluk nafakası ve maddî-manevî tazminat taleplerinin reddine, çocuklar için hükmedilen aylık 100,00'er TL tedbir nafakasının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden ... için aylık 1.500,00 TL'ye, ... için aylık 1.300,00 TL'ye, ... için aylık 1.000,00 TL ye yükseltilmesine,

boşanma kararı kesinleştikten sonra ayrı ayrı aynı miktarlarda iştirak nafakası olarak devamına, erkek lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, tarafların sair istinaf başvurusunun ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, erkek lehine hükmedilen tazminatlar ile kendi reddedilen tazminat talepleri ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin davasının kabulü, kadının davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,