Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/121 K.2024/378

Taraflar arasındaki vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönden kaldırılmasına, yeniden görülmek üzere mahkemesine gönderilmesine, 4721 sayılı Kanun`un 405 inci maddesine yönelik başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, kararın kesin nitelikte olduğu ve temyiz yasa yolunun açık olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, vesayet işlerine ilişkin davalar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesini ikinci fıkrasının (b) bendinin on dokuz numaralı alt bendi uyarınca çekişmesiz yargı işi olduğundan çekişmesiz yargı işleri hakkında verdikleri kararları, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca; ayrıca sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararları, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.10.2023 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.