Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1222 K.2024/8758

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; tarafların 2000 yılında evlendiklerini, tarafların bu evliliklerinden iki reşit ortak çocukları olduğunu, davalı ile müvekkil arasında son bir kaç yıldır süregelen şiddetli geçimsizlik olduğunu, çocukların hatrı evliliklerini sürdürmek zorunda kaldıklarını, müvekkil çocuklarının mutlu olabilmesi için davalının olumsuz davranışlarını yıllardır görmediğini, taraflar arasındaki evlilik birliğinin tamamen sona erdiğini, tarafların uzun yıllardır ayrı yaşadığını boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; davacının ağır kusurlu eş durumunda olduğunu, müvekkil davacı eşine karşı her zaman sevgi saygı içinde olduğunu, 1.000000,00 TL maddî ve 1.000000,00 TL manevî olmak üzere toplam 2.000000,00 TL talep ettiğini, tarafların küçük çocuklarının velâyetinin müvekkile verilmesini, çocuğun özel okulda okuduğu göz önüne alınarak 5.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, davacının ekonomik durum geliri göz önüne alınarak 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ile dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ayrı odada yatarak eşine cinsel şiddet uygulayan ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğu, eşinin ailesi ile görüşmeyen ve sosyal medyada açık fotoğraflarını paylaşan davalının kusurunun daha az olduğu gerekçesiyle, boşanma davasının da kabulü ile tarafların boşanmalarına, küçüğün velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına 4.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile,

kadın yararına 5.000,00 TL tedbir nafakasının boşanma hükmü kesinleşinceye kadar geçerli olmak üzere davalı kocadan alınarak davacı kadına verilmesine, kadın yararına 250.000,00 TL toptan yoksulluk nafakası verilmesine; kadın yararına 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı erkekten alınarak davalı kadına kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet, vekâlet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili; kararın tümü yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların istinaf başvrusunun kısmen kabulü ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ayrı odada yatarak kadına cinsel şiddet uygulayan, güven sarsıcı davranışta bulunan, genellikle arkadaş toplantısı veya dışarıda vakit geçiren, kadını sosyal ortamda bırakıp giden erkeğin ağır kusurlu, erkeğin ailesi ile görüşmeyen, sosyal medyada fazla vakit geçiren kadının hafif kusurlu olduğu, tazminatların az olduğu,

toptan yoksulluk nafakasının uygun olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurularının bu yönlerden kabulü ile kusur gerekçesinin düzeltilmesine; aylık 6.000,00 TL yoksulluk nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmedilen nafakaya kararın kesinleşmesini takip eden her yıl yasal faizi ile birlikte ÜFE oranında artış uygulanmasına, 500.000,00 er TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminatın davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili; istinaftaki nedenlerle kararın kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velâyet ve vekâlet ücreti yönlerinden bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili; nafaka ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, nafakalar ve tazminatlar, velâyet düzenlemesi ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,