Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1230 K.2024/8466

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının erkeğin aile fertlerinin ortak konutlarına gelmesini istemediğini, özel günlerde, cenaze bayram doğum günü vb. günlerde yine erkeğin ailesine gitmediğini hatta aramadığını, bununla birlikte, kadının babası ve diğer akrabalarının sürekli olarak tarafların evlilik birliğine ve ortak konutlarına müdahale ettiğini, kadının erkeğe ilgisiz olduğunu, her ufak tartışmada kardeşleri ve kuzenleri ile müvekkilinin gözünü korkuttuğunu iddia ederek davanın kabulüne evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına küfür ve hakaret ettiğini, erkeğin gece geç saatlere kadar başka kadınlarla mesajlaştığını, erkeğin çocuğun hastalığı ile ilgilenmediğini, karşı tarafın düzenli alışveriş yapmadığını, kadının akrabalarının eski kıyafetlerini giydiğini, ortak konutu davalı kocanın Kasım ayı gibi terk ettiğini ve kendi annesinin evine taşındığını, evin aboneliklerini kapattığını iddia ederek bieleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

çocuk ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının; erkeğin ailesi ile görüşmesini istemediği ve bu doğrultuda kendisini baskıladığı ve kısıtlayıcı tavır sergilediği tartışmalı dönemde ortak çocuğun babası ile görüşmesine engel olacak şekilde tutum sergilediği, erkeğin ise; kadının ailesi ile görüşme ve temas kurmasında kısıtlayıcı davranış sergilediği,

evden ayrıldığı dönemde eşi ve çocuğun birlikte yaşadığı aile konutunun aboneliklerini kapattırarak ve kendilerini bu nedenle müşkül durumda bıraktığı, bu haliyle tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinini anneye verilmesine,

çocukla baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 900,00 TL tedbir ve 1.200,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl ÜFE oranında artırılmasına kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve fer'îleri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, nafakaların miktarı, tazminat taleplerinin reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların ve asıl ve birleşen davanın kabulünün doğru olduğu ancak kadına "erkeğin ailesiyle görüşmek istemediği, kendi ailesinin evliliğine müdahalesine sessiz kaldığı, ortak çocuğu erkeğin ailesine göstermek istemediği" kusurlarının, erkeğe ise "evi terk ettiği" kusurunun eklenmesi gerektiği buna rağmen tarafların kusurlarının eşit olduğu yoksulluk nafakasının irat şeklinde ödenmesinin tarafların sosyal ekonomik durumlarına uygun olmadığı ve iştirak nafakasının miktarının az olduğu gerekçesi ile kusur belirlemesinin düzeltilmesine,

tarafların iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına, çocuk yararına aylık 2.000,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 50.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, tarafların sair istinaf itirazların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, velâyet, iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının toptan belirlenmesi, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları, erkeğin davasının kabulü, tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin ve kadının davasının kabulünün yerinde olup olmadığı, maddî ve manevî tazminat, iştirak ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, toptan yoksulluk nafakasının uygun olup olmadığı, velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 176 ncı, 182 inci, 327 inci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Levent'e yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Tuğba'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,