Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1257 K.2024/9278

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, asıl davanın reddi, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat talepleri, kabul edilen karşı dava, erkek yararına hükmedılen tazminatlar ile vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı davalı kadının tam kusurlu olduğu kabul edilerek asıl davanın reddine, karşı davanın evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, asıl davanın reddi, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat talepleri, kabul edilen karşı dava, maddî tazminat, manevî tazminat ve vekâlet ücreti yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan delillere göre erkeğin yasa dışı terör örgütüne üyelik suçundan tutuklanması ve buna bağlı birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmemesi eylemi nedeni ile kusurlu olduğu, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlar birlikte değerlendirildiğinde boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, kadının davasının kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.