Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1696 K.2024/8739

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının saldırgan, sinirli ve gergin davranışlarına maruz kaldığını, müvekkilinin ailesi ve arkadaşları ile olan münasebetlerini kıskandığını, ortak evin yemek ve temizlik gibi yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davranışlarında sürekli olarak küçümseme ve aşağılama hali olduğunu, kadının evi terk ettiğini ve Almanya'ya döndüğünü, tarafların uzun süredir ayrı yaşadığını ve bir daha bir araya gelemeyeceklerini ileri sürerek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin dava dilekçesindeki beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, davacının kusurlu hareketleri nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini, tarafların iki yıldır ayrı yaşadıklarını, fiilen sona eren evliliğin hukuken de sona erdirilmesi gerektiğini ileri sürerek, tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminat ile dava tarihinden itibaren 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: davacı-davalı erkeğin cep telefonunu sinirlenip yere atarak kırdığı, kadını itip kollarını morartarak fiziksel şiddet uyguladığı, eşine karşı ilgisiz kaldığı, "Nasıl gittiysen öyle gel" diyerek kadını yalnız bıraktığı, bağımsız bir konutta yaşama hakkını sağlamayıp kadını anne ve babasıyla 6 ay birlikte kalmaya zorladığı,

davalı-davacı kadının ise birlikte kaldıkları süre boyunca soğuk ve mesafeli davranarak asık suratlı bir tutum sergilediği belirtilerek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki tarafın açtığı davaların kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, maddî ve manevî tazminat miktarlarının artırılması ile reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davacı-davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve kusur durumuna göre istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine 35.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminatın boşanmanın kesinleştiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine, tarafların sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatların kaldırılması gerektiğini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında tarafların kusur durumu, kadının talep ettiği tazminatların şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi, 166. maddesinin birinci fıkrası, 174. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddeleri;

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,