Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2277 K.2024/5349

Taraflar arasındaki karşılıklı kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı karşı davacı baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin uzun olduğunu, fiziksel ve psikolojik olarak çocuğu yorduğunu, eğitim hayatını etkilediğini belirterek çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin azaltılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı annenin çocuğu çok yoğun kurs programı koyduğunu, kişisel ilişki günlerinde dahi çocukla vakit geçiremediğini, babanın yılbaşı, babalar günü, tatillerde çocukla vakit geçirmek istediğini belirterek kişisel ilişki süresinin uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların Karşıyaka 4 Aile Mahkemesinin 2013/886 Esas, 2013/905 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, boşanma ile birlikte ortak çocuk 04.11.2011 doğumlu ...'un velâyetinin davacı anneye verilerek, çocukla davalı baba arasında protokol gereğince kişisel ilişkinin düzenlenmesine karar verildiği, halen çocuğun öğrenci olup, eğitimine devam ettiği, ayrıca hafta içi ve hafta sonu özel kurslara giderek çeşitli aktiviteler içinde bulunarak yoğun bir programının bulunduğu,

bunların aksatılmaması ve yerine getirilmesi için daha önce düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılması gerekip, kişisel ilişkinin tarafların mevcut yaşamlarına, ortak çocuğun eğitim- öğretim programına, yaşına ve menfaatlerine uygun olacak şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile her iki davanın kısmen kabulü ile Karşıyaka 4.Aile Mahkemesinin 26.12.2013 tarih, 2013/886 Esas ve 2013/905 Karar ilamı ile ortak çocuk ile davalı karşı davacı arasında kurulan kişisel ilişki düzenlenmesine ilişkin kararın değiştirilerek;

ortak çocuk ile davalı karşı davacı baba arasında, "Her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cuma günü saat 18.00'dan pazar günü saat 18.00'ye kadar, dini bayramların 2 .günü saat 10:00'dan 3.günü saat 18:00'ye kadar, sömestr tatillerinin ilk Cumartesi günü saat 10:00'dan 2. Cumartesi saat 18:00'ye kadar, her yıl ara tatillerde Nisan ayındaki ara tatilin birinci günü Pazartesi saat 10:00’dan beşinci günü Cuma günü saat 18:00’a kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 15 Temmuz saat 18.00’a kadar, 15 Ağustos günü saat 10.00’dan, 30 Ağustos saat 18.00’a kadar, babalar gününde saat 10:00’dan saat 18:00’a kadar,

yılbaşı tatillerinde çift sayı ile biten yıllarda 31 Aralık saat 20:00’dan 01 Ocak 12:00’ a kadar " çocukla baba arasında tedbiren kişisel ilişki kurulmasına, kararın kesinleştiği tarihten itibaren de kişisel ilişkisinin aynen devamına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı karşı davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın talepleri gibi kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalı karşı davacı vekili katılma yoluyla; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, karşı davanın talepleri gibi kabulüne, karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında, gerekçede hata edilmediği, ortak çocuğun içinde bulunduğu yaş dönemi, çocuğun yüksek yararı, sosyal inceleme raporunda yapılan tespitler dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince çocukla ebeveyn arasında tesis edilen kişisel ilişkinin yerinde ve makul olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının ayrı yarı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı karşı davalı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, asıl davanın talepleri gibi kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 323 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,