Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2384 K.2024/9895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakasının reddi, tedbir nafakasının miktarı yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise katılma yoluyla kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı- karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı- karşı davalı kadının Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları davalı- karşı davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil etmemektedir. Bu itibarla, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen manevî tazminatın koşulları somut olayda erkek yararına oluşmamıştır. O halde, davalı- karşı davacı erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.