Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2503 K.2024/5362

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle kişisel ilişkinin sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ortak çocuğun kronik astım hastası olduğunu, davalı babanın çocuğu tehdit ettiğini, psikolojik baskı altında tuttuğunu, çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, icra memuru ile çocuğu zorla gelip aldığını belirterek çocuk ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasına, mümkün değilse çocuğun davalıda yatılı kalmaksızın, bir uzman refakatinde görüşecek şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının çocuğu görüş günleri şehir dışına çıkardığını, çocuğun yatılı kalmadığını, çocuğun babaya da ihtiyaç duyacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ortak çocuğun idrak çağında olup 04.05.2023 tarihli duruşmada vermiş olduğu beyanında "Ben bu saatten sonra hiç bir zaman babamla görüşmek istemiyorum. Bu kararımda çok netim. Davayı annem açmadı. Annemden davayı açmasını ben istedim. Sizi küçükken sokakta bırakan birini siz baba olarak kabul eder ve onla görüşmek istermisiniz.

Ben babamla görüşmek istemediğim halde 2020 yılı mayıs ayında babam polislerle beni gelip aldı. Annemden duyduğuma göre babam polisleri tehdit etmiş. Mahkeme kararı ile pandemi döneminde bizim evimize geldiler, ben onlardan kaçmaya çalışıyordum. Bir kadın polis memuru, benim kolumdan tuttu, zorla beni sürükleyerek babamın arabasına götürdüler. Arabada da bana polis memurları eşlik ettiler. Bu olay o zaman sabah vakitlerinde olmuştu, öğlen vaktinde ben geri döndüm.

Ben en son geçen ay babamla görüştüm. Çocuk teslim merkezindeydi. 2020 yılında beni zorla götürdüğü zaman yolda beni gören bir teyze bana "Kızım iyi misin" dedi ve bu bende travma yarattı" şeklindeki beyanından anlaşılacağı üzere babasıyla kişisel ilişki düzenlenmesini istemediği gerekçesi ile davanın kabulü ile İstanbul Anadolu 7.Aile Mahkemesi’nin 2013/1040 Esas 2015/212 Karar sayılı ilamı ile kurulan şahsi ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, idrak çağında olan ortak çocuğun babasıyla görüşmek istemediğine yönelik beyanda bulunduğu, mahkemece sosyal inceleme raporlarının aksine davanın kabulüne karar verildiği, ancak çocukla baba arasındaki bağın koparılmasını gerektirecek şekilde kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektirecek bir hususun bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

davanın kişisel ilişkinin kaldırılması talebi yönünden reddine, kısıtlanması talebi yönünden kısmen kabulüne, velâyeti davacı annede olan ortak çocuk ile baba arasında İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi 2013/1040 Esas ve 2015/212 Karar sayılı ilamı ile düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuk ile babanın her ayın 1. ve 3.haftası Pazar günü saat 10.00'dan 18.00'e kadar, dini bayramların 2.günü saat 10.00'dan 18.00'e kadar, babalar günü saat 10.00'dan 18.00'a kadar kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü maddesi.6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,