Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2849 K.2024/9887

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kadına kusur olarak yüklenen "erkeğe hakaret ettiği, erkeğin bilgisi ve rızası dışında erkek şahıslardan birkaç kez borç para aldığı, borç olarak aldığı parayı ödemediği,

alacaklı erkeklerin çirkin imalarda bulunmasına neden olduğu" vakıalarının ispatlanamadığının, ispatlanamayan bu vakıaların kadına kusur olarak yüklenilemeyeceğinin, yine kadına kusur olarak yüklenen "bileklerini keserek intihara kalkıştığı" vakıasından sonra ise bir süre daha evlilik birliğinin devam ettiğinin, bu nedenle erkek tarafından affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığı kabul edilen bu vakıanın da kadına kusur olarak yüklenilmeyeceğinin,

belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanunun " hakkaniyet ilkesi" ile ilgili 4 üncü maddesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.