Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3264 K.2024/6210

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Bursa 6. Aile Mahkemesi'nin 29.01.2015 tarih 2014/1104 Esas- 2015/73 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, kararın 16.02.2015 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşen davada davacı lehine aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, yaklaşık 8 yıl önce karara çıkan bu dosyadan verilen nafaka miktarları, aşırı artan enflasyon oranları da dikkate alındığında davacının ihtiyaçlarını karşılayamaz hale geldiğini, kararda nafakanın enflasyon oranında artırımına da karar verilmediğinden bağlanan nafakanın davacının yoksulluk durumunu kaldırmaktan çok uzak kaldığını,

davacının aile ve sosyal çevresinin desteği ile ayakta durduğunu, ödenen 5.000,00 TL nafakanın 50.000,00 TL’ye çıkarılması durumunda davacının yoksulluk durumunun ortadan kalkabileceğini belirterek davacı lehine hükmedilen aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasının aylık 50.000,00 TL'ye çıkarılmasını ve bu nafakanın her yıl enflasyon oranında artırılmasını, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili yasal süre içerisinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların Bursa 6. Aile Mahkemesi'nin 29.01.2015 tarih 2014/1104 Esas - 2015/73 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma ile birlikte davacı lehine aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, kararın 16.02.2015 tarihinde kesinleştiği, boşanmadan sonra davacının yeniden evlenmediği, adına kayıtlı 2013 Model Renault Clio Icon marka araç ile 16 adet taşınmaz bulunduğu, aylık 11.253,66 TL emekli aylığı aldığı, 2022 yılı kira gelirinin 200.481,41 TL olduğu, davalının boşanmadan sonra yeniden evlenmediği, adına kayıtlı 106 adet taşınmaz bulunduğu,

aracının olmadığı, 8.275,89 TL emekli aylığı aldığı, ayrıca yaptığı işten aylık 25.000,00 TL gelirinin bulunduğu, kendisine ait konutta ikamet ettiği, 2022 yılı kira gelirinin 1.293.178,71 TL olduğu, tarafların yaşı, sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü,

yoksulluk nafakasın hükmedildiği tarihten iş bu dava tarihine kadar geçen süre ve hakkaniyet ilkesi hep birlikte nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği gerekçesi ile davacı lehine Bursa 6. Aile Mahkemesinin 2014/1104 Esas 2015/73 karar sayılı ve 29.01.2015 tarihli ilamıyla belirlenen aylık 5.000,00 TL yoksulluk nafakasının tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla dava tarihi olan 24.11.2022 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 35.000,00 TL arttırılarak aylık 40.000,00 TL yoksulluk nafakasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

bu nafakaya her yıl TÜİK tarafından belirlenen 12 aylık ortalama ÜFE artışı miktarında artırım uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddedilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2-Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabul edilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek davanın kabul edilen kısmı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan yoksulluk nafakasının arttırılması davasında, nafakanın arttırım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,