Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3502 K.2025/14

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı- davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı davasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı- davalı erkeğin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı- davacı kadının aynı hukuki nedene dayalı birleşen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince davaların reddine karar verilmiş ve karara karşı taraflarca reddedilen dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine, erkeğin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulü ile kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin boşanma davasının kabulüne ve fer'îlere karar verilmiştir. Kadın vekili, her iki boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyize başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince "...tarafların barıştıktan sonra yaklaşık 1 ay kadar birlikte yaşadıkları ve bu süre içinde kadının erkeğin ölen önceki eşinden olan kızı ...'in kendileri ile birlikte yaşamasından rahatsız olduğu, bu nedenle taraflar arasında yeniden sorunlar başladığı, en son kadının üvey kızı ...'e "bundan sonra babana ve sana yemek yapmayacağım, çamaşırlarınızı yıkamayacağım" demesi üzerine aralarında yaşanan tartışma sırasında kadının erkeğe bağırdığı ve orada dekor amaçlı duran tabağı yere atarak kırdığı, bu şekilde erkeğe psikolojik şiddet uyguladığı, yaşanan bu tartışmadan sonra ...'in anneannesinde kalmaya başladığı,

kadının üvey kızı ...'in okul taksitini ödemediği, bu nedenle okuldan aranan erkeğin kızının okul taksitini işyerinden borç alarak ödemek zorunda kaldığı ve bu olaydan sonra müşterek evden ayrıldığı, daha sonra kadının özür dilemesine rağmen erkeğin kadını affetmediği ve müşterek eve dönmediği..." evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kadının tam kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin davasının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar kadının tam kusurlu olduğu ve kadının eylemleri nedeniyle evlilik birliğinin sarsıldığı belirtilmiş ise de dinlenen davacı- davalı erkek tanıklarının sözlerinin taraflar arasında müşterek hayatı çekilmez hale getirecek ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte ve özellikte kadının kusurundan kaynaklanan geçimsizliği kabule elverişli somut olayların varlığını kanıtlayabilecek inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibaret olduğu,

tanık ...'in beyanlarının ise davacı- davalı erkeğin ilk evliliğinden kızı olup babasını davada haklı çıkarmaya matuf anlatımlardan ibaret olup hükme esas alınamayacağı ve davalı- davacı kadına kusur yüklenemeyeceği anlaşıldığından, erkeğin davasının da reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile erkeğin davasının kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.