Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3662 K.2025/995

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat, reddedilen kendi yoksulluk nafakası ile maddî ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda erkeğe; kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna ilgisiz davrandığı, onu istemediği, kadının ihtiyaçlarını gidermediği, kadına ise; erkeğin önceki evliliğinden olan çocuklarına ilgisiz davrandığı, onları istemediği,

erkeğe fiziksel şiddet uyguladığı vakıaları kusur olarak yüklenmiş, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın da kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, aylık 500,00 TL tedbir nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, karanın kesinleşmesi halinde nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, tarafların tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından "kusur belirlemesi,

kadının davasının kabulü, nafakalar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise "kusur belirlemesi, lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların kusur belirlemesine yönelik istinaf başvurularının kısmen kabulü ile erkeğe kusur olarak yüklenen "kadının önceki evliliğinden olan çocuğunu istemediği" vakıasının erkeğin kusurları arasından çıkartılmasına, erkeğe ayrıca "kadına fiziksel şiddet uygulamaya kalkışma" vakıasının kusur olarak eklenmesine,

yine kadına ayrıca "erkeğin önceki evliliğinden olan çocuğuna hakaret ve tehdit etme, erkeği intihar edeceği söylemi ile tehdit etme" vakıalarının kusur olarak eklenmesine, belirlenen bu kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğunun tespiti ile kusur gerekçesinin bu şekilde düzeltilmesine, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile ağır kusurlu kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine,

tarafların sair istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı -davacı kadın vekilince yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı -davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmedikleri, önceki evliliklerinden olan çocuklarını karşılıklı olarak istemedikleri, birbirlerine fiziksel şiddet uyguladıkları şeklinde gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemez. Davacı-davalı erkek yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları somut olayda gerçekleşmemiştir. O halde davacı-davalı erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (4721 sayılı TMK m. 175). Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, toplanan delillerden kadının herhangi bir geliri ve mal varlığının bulunmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği ispatlanmış olmakla kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.