Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3766 K.2025/863

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından velâyet, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ile lehine hükmedilen tazminat miktarları ve lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmemesi yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, kendi davasının reddin, erkek lehine hükmedilen tazminatlar ile çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların ortak çocukları Buğlem Nisa, 24.08.2018 doğumlu ve Masal İkra, 06.11.2021 doğumludur. 01.02.2023 tarihli uzman raporu ile dinlenen ve idrak çağında olduğu anlaşılan Buğlem Nisa, annesinin babasına vurduğu ve kendisini korkuttuğunu beyan ederek velayetinin babasına verilmesini istemiştir. Sosyal inceleme raporunda ortak çocuk Buğlem Nisa'nın velâyetinin babaya verilmesi, Masal İkra'nın velayetinin ise anneye verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

Müşterek çocukların yaşı göz önünde bulundurulduğunda; anne bakım ve şefkatine ihtiyacı olan çocuklarını babaya bırakarak başka bir erkekle yaşamayı seçen anneye ortak çocukların velayetinin verilmesinin çocukların üstün yararlarına olmadığı, Buğlem Nisa'nın 01.02.2023 tarihli uzman raporunun tanzimi sırasında babası ile kalmak istediğini beyan ettiği, kardeşlerin ayrılmaması ilkesi ve tüm dosya kapsamı hep birlikte dğerlendirildiğinde ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.