Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3865 K.2024/7916

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2000 yılında evlendiklerini, 2019'da İstanbul 14. Aile Mahkemesinin 2019/87 Esas sayılı dosyasında boşanma davası açıldığını, 12 yıldır oturduğu aile konutu olan taşınmazın evliliğin 7. yılında alındığını, boşanma davası açılmadan kısa süre önce 16.01.2019 tarihinde habersiz davalının babasına satıldığını öğrendiğini, taşınmazın aile konutu olup rızası alınmadan satıldığı için tapusunun iptaline davalı eş adına tesciline ve muvazaalı satış nedeniyle edinilmiş mal olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalıların baba oğul olduklarını, davalı ...'nin baskı ile evliliğin bozulmaması için taşınmazı davalı ...'a devrettiğini, para almadığını, sonrasında davalı ...'ın hastalandığını, eşinin ilgilenmediğini, diğer çocukların da taşınmazda hakkı olduğundan bedelsiz olarak davalı baba ...'ye devredildiğini, davacının terk ettiği taşınmazın aile konutu olmadığını belirtmiş, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki yargılama esnasında davacı ile davalı eş ...'nin İstanbul 14. Aile Mahkemesi'nin 2019/87 Esas 2021/545 Karar sayılı 23.11.2021 kesinleşme tarihli kararı ile boşandıkları, evlilik birliğinin boşanma ile sona erdiğine göre dava konusu taşınmaz aile konutu olma niteliğini kaybettiği, bu husus gözetilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden ise dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumlarının değerlendirilmesi gerekmiş buna göre yapılan incelemede;

yukarıda açıklandığı üzere dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu, davalı tarafın dava konusu taşınmazın tapuda satış olarak devredilse dahi esasen bu işlemin bağış niteliğinde olduğuna yönelik savunması yönünden.

4721 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 194 üncü maddesi uyarınca aile konutunun hangi saikle devredildiğinin bir önemi olmadığı, davalı eş ...'nin babası olan davalı ...'nin dosya kapsamı itibariyle taşınmazın aile konutu olduğunu bildiği de sabit olduğu, bu halde devir işlemi için davacının açık rızası alınması gerekirken, açık rızası alınmadığı, davalıların taşınmazın muvazaalı olarak devredildiğini savunduğu, ancak savunmaya göre davalıların kendi muvazaası söz konusu olmadığı,

kural olarak hiç kimse kendi muvazaasına dayanarak bir hak talep edemeyeceği, kaldı ki böyle bir hak talebi herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda olduğu, bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasının hukuk düzenince korunamayacağı,

dolayısıyla davacının dava açmakta haklı olup yargılama giderinin davalılar üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekâlet ücretine hükmedildiği gerekçesi ile dava konusuz kaldığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına Harçlar Tarifesi Uyarınca alınması gereken 80,70 TL karar harcının peşin alınan 6596,18 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 6.515,48 TL harcın kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yatırılan 44,40 TL başvurma harcı, 6,40 TL, vekâlet harcı, 419,90 TL keşif harcı, davacı tarafça yatırılan harçtan alınan 80,70 TL karar harcı, tebligat,

tanık müzekkere bilirkişi ücreti ve araç ücreti olan 2.003,00 TL olmak üzere toplam 2.554,40 TL yargılama giderinin davalılardan ortaken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar tarafından yapılan masrafın kendisi üzerinde bırakılmasına, davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücreti tarifesinin gereğince taşınmazın dava tarihindeki değeri olan 386.249,47 TL üzerinden hesap edilen 57.074,93TL vekâlet ücretinin davalılardan ortak ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü kararı verilmemesi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili 15.04.2023 tarihli istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine hükmedilmemesi, yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulü kararı verilmemesi yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmemesi, yargılama harç ve giderleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın esasına ilişkin hüküm kurulması gerekip gerekmediği, yargılama harç ve giderleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,