Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3884 K.2025/1224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, davacı kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ve miktarları, anne gözetiminde kişisel ilişki tesisi kararı, çocuk lehine hükmedilen nafakanın miktarı ile çocuk lehine hükmedilen nafakanın artışı usulü yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davacı kadının nafakalara yönelik artış talebinin bulunmadığının ve artış hükmü kurulmadığının anlaşılmasına göre verilen kararın usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir.

Somut olayda İlk derece Mahkemesince ortak çocuğun velâyet hakları anneye bırakılmış, babayla aralarında "her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10.00'dan saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan saat 17.00'ye kadar, babalar günü saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'e kadar ortak çocuk 3 yaşını dolduruncaya kadar davacı anne gözetiminde" şeklinde anne gözetiminde ve ayrıca çocuk 3 yaşını doldurduktan sonrası için kişisel ilişkinin infazında tereddüt oluşturabilecek şekilde kişisel ilişki düzenlenmiştir.

Ortak çocuğun inceleme tarihi itibariyle 3 yaşını doldurduğu ve kişisel ilişkinin infazında tereddüt yaşanabileceği göz önünde bulundurulduğunda yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.