Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4008 K.2025/1657

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatların reddi, iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı kadın vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi, iştirak nafakasının miktarı, kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile boşanma ve ferilerine karar verilmiş, karara karşı davalı kadın vekili tarafından davanın kabulü ve ferileri yönünden istinaf yoluna başvurulmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesine dair karar taraflarca yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı erkek vekilinin tüm, davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar evlilik birliğini sona erdiren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle hüküm verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin eşine bilgi vermeden misafir davet etmesi karşısında kadının haklı tavrının kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3. Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere; boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı erkek kadına nazaran daha ağır kusurlu olup 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası koşulları kadın yararına oluşmuştur. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarlarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.