Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4053 K.2025/453

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kişisel ilişki tesisi ve süresi ile vekâlet ücreti yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle boşanma davalarında vekâlet ücretinin davanın kabul edilmesi veya reddedilmesi durumuna göre takdir edileceği;

tarafların kusur durumu, boşanmanın fer'î niteliğindeki taleplerinin kısmen veya tamamen kabulü ya da reddi halinde bunlar için ayrıca vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği, somut olayda, kadının boşanma davasının kabulü ve buna bağlı (kişisel ilişki tesisi hariç) hükümlerin istinaf edilmeyerek kesinleştiği; istinaf kaldırma kararının sadece boşanmanın fer'îsi olan kişisel ilişki tesisine yönelik olduğu,

bu itibarla, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince istinaf kaldırma kararı sonrasında "Boşanma kararı kesinleştiğinden boşanmanın fer'îsi niteliğinde olan kişisel ilişki tesisi yönünden davacı kadın lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına," şeklinde karar verilmesi gerekirken "Vekalet ücreti konusunda önceki hükümde karar verildiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verilmiş ise de,

sonuç itibariyle istinaf kaldırma kararı sonrası boşanmanın fer'îsi yönünden kurulan hükümde kadın lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.