Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4150 K.2025/1002

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin boşanma davasının kabulü, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadının nafaka davasının ve boşanma davasının kabulü, tedbir nafakası, iştirak nafakası, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri, vekâlet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen bağımsız nafaka davasında hükmedilen nafakanın yıllık toplam miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.291,558 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin sair yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.