Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4500 K.2025/1812

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı boşanma davasının kabulü, kabul edilen tazminat miktarları, kabul edilen iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, kadın ve çocuk için kabul edilen nafaka miktarları ile tazminat miktarları yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece erkeğe, eşine ekonomik şiddet uyguladığı, eşine anlaşmalı boşanma protokolünü imzalaması için psikolojik baskı uyguladığı, eşine hakaret içeren sözler söylediği, üzerine düşen birlik giderlerine katkıda bulunmadığı, eve geç saatlerde geldiği, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kalma ve eşini ailesine karşı korumadığı, eşi ve çocuğu ile ilgilenmediği,

eşini yalnız bıraktığı vakıaları yanında, başka kadınla görüşerek sadakate aykırı güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu vakıası da kusur olarak yüklenerek erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulüyle karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan deliller, kadın tanığı N.A.'nın beyanları, davalı-davacı kadının cevap-karşı dava dilekçesindeki beyanları ve tanık beyanlarına göre taraflar arasındaki fiili ayrılıktan önceki son tartışma konusu nazara alınarak erkeğe yüklenen güven sarsıcı davranışta bulunma kusurunun eski tarihli olup sonrasında tarafların birlikte yaşama devam ettikleri,

bu nedenle bu vakıaya dayalı olarak kadının erkeğin bu davranışını affettiği yahut en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulünün gerektiğinin, dolayısıyla erkeğe güven sarsıcı davranışta bulunma vakıasının kusur olarak yüklenemeyeceğinin, tarafların Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda yine de erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen manevî tazminat fazladır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.