Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4588 K.2025/1268

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşamalarına ve fer'îlerine; kadının boşanma davasının ise reddine karar verilmiş olup kadın tarafından her iki davaya yönelik istinaf başvurusunda bulunulması üzere Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama, toplanan delillerden Mahkemece kadına, erkeğe yönelik tiksiniyorum, ter kokuyor şeklinde sözler söylediği şeklinde kusur yüklenmiş ise de bu kusurlara yönelik tanık beyanları, yer ve zaman belirtilmeyen soyut nitelikte beyanlar olup bu beyanlara dayanarak kadına bu eylemler kusur olarak yüklenmesi doğru olmamıştır.

İsnat edilen "ayrı yataklarda yatma" vakıasının kimden kaynaklandığı anlaşılamadığından her iki tarafa da kusur olarak yüklenmemesi gerektiği, ayrıca erkeğin birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmediğinin tanık beyanıyla ispatlandığından bu eylemin erkeğe kusur olarak yüklenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu hale göre kadının davasının kabulü koşulları oluşmuş olup kadının davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.