Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4634 K.2025/1626

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi, tazminat miktarı ve vekâlet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkeğin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (4721 sayılı Türk Medeni Kanunu md. 175).

Somut olayda her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince tarafların her ikisininde asgari ücretle çalıştığı, erkeğin 8 taşınmaz kaydı ve 3 aracının bulunduğu ancak ekonomik sosyal durum raporuna göre gelirlerinin birbirine yakın olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların malvarlığı ve gelirleri dikkate alındığında; ekonomik sosyal durumlarının denk olmadığı,

erkeğin üzerine kayıtlı taşınmaz ve araçlar göz önüne alındığında kadın yararına yoksulluk nafakası koşullarının (TMK md. 175) oluştuğu anlaşılmakla kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı gerekçe ile bu talebin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.